ساختار و طراحی چکش آسیاب

چکش‌ها معمولاً به صورت مستطیل، مربع یا شش‌ضلعی طراحی می‌شوند و به صورت آزاد (آویزان) یا ثابت روی محور (روتور) نصب می‌گردند.

چکش‌های آزاد (آویزان): رایج‌ترین نوع هستند. این چکش‌ها با استفاده از پین‌های فولادی به میله‌ها متصل شده و در حین چرخش با نیروی گریز از مرکز به بیرون متمایل می‌شوند. این طراحی امکان چرخش چکش روی محور خود را فراهم می‌کند تا همیشه لبه تیز و سالم آن درگیر خردایش شود.

سطح تماس (Face): بخشی از چکش که با ماده برخورد می‌کند. این سطح باید حداکثر مقاومت سایشی را داشته باشد.

سوراخ‌ها: سوراخ‌هایی که پین از آن‌ها عبور کرده و چکش را به روتور متصل می‌کند.

سختی (Hardness): معمولاً بر حسب برینل (HBW) اندازه‌گیری می‌شود. سختی بسته به جنس می‌تواند از ۳۰۰ HBW (فولاد منگنز) تا بیش از ۶۰۰ HBW (چدن کروم بالا) متغیر باشد.

وزن: وزن چکش رابطه مستقیمی با انرژی ضربه دارد. در یک آسیاب معین، وزن چکش تعیین‌کننده میزان انرژی خردایش است.

سایز و شکل: سایز چکش باید متناسب با اندازه محفظه آسیاب (Rotor Clearance) و اندازه ماده ورودی باشد تا بیشترین سطح برخورد را با ماده داشته باشد.

۴. نکات عملی

تعویض دوره‌ای: چکش‌ها به دلیل فرسایش باید مرتباً بررسی و تعویض شوند.

تنظیم جهت چرخش: در بسیاری از آسیاب‌های چکشی، جهت چرخش روتور به صورت دوره‌ای برعکس می‌شود تا تمام وجوه چکش به طور مساوی ساییده شوند و عمر مفید آن افزایش یابد.

اندازه محصول نهایی: در آسیاب چکشی، اندازه نهایی محصول توسط سرعت روتور و اندازه سوراخ‌های توری خروجی کنترل می‌شود، نه مستقیماً توسط چکش.