W690 دوربینی خیلی کوچک، جمع و جور و سبک است. از نظر شکل ظاهری، ابعاد و البته با توجه به لنز با توانایی زوم 10 برابری که دارد ما را به یاد دوربین WX150 می‌اندازد. البته WX150 دوربین کاملا پیشرفته تری با سنسور تصویر 18 مگاپیکسلی BSI-CMOS بود. تفاوت اصلی W690 با دوربین‌های گران قیمت تر سال 2012 نیز در همین سنسور تصویر است. به صورتی که W690 مجهز به سنسور تصویر 16 مگاپیکسلی CCD می‌باشد. این سنسور CCD عملکردی به خوبی سنسور BSI-CMOS را در شرایط نوری ضعیف ندارد ولی با توجه به رزولوشن بالایی که ارائه می‌دهد، اگر در شرایط خوب نوری با آن عکاسی کنید می‌تواند تفکیک جزئیاتی خیره کننده را در عکس‌ها به نمایش بگذارد. مودهای عکاسی مختلفی بر روی این دوربین قرار گرفته اند. این مودهای عکاسی را معمولا بر روی دوربین‌های پیشین سونی سایبرشات هم دیده بودیم. نخستین و مهم ترین آن‌ها مود عکاسی کاملا اتوماتیک intelligent Auto می‌باشد. وقتی دوربین را بر روی این مود قرار می‌دهید، دوربین به یک دستگاه کاملا اتوماتیک تبدیل می‌شود. سپس تنها کاری که برای عکاسی لازم است انجام دهید این است که آن را به سوی سوژه نشانه بروید و دکمه‌ی شاتر را بفشارید تا بهترین و با کیفیت ترین عکس گرفته شود. دوربین خود با تشخیص نوع صحنه، شرایط نوری و دیگر پارامترها، تنظیمات را بر روی بهترین حالت قرار قرار می‌دهد تا بهترین عکس‌ها گرفته شود. اما به جز این مود، W690 خوشبختانه از مودهای Program و Manual Exposure هم بهره می‌برد. در مود Program اختیاراتی نسبی در تنظیمات نوردهی خواهید داشت و این در حالیست که در مود Manual می‌توانید به طور کامل تنظیمات نوردهی را در دست بگیرید. این دوربین از مود Sweep Panorama که زمان زیادی است آن را بر روی دوربین‌های سونی می‌بینیم هم بهره می‌برد.