۱) بیسکویتها یا رولهای انجیری به عنوان یک غذای سالم اختراع شدند.
مسلمانان قرون وسطی اولین کسانی بودند که به خمیر نان دو بار پخته شده (بیسکویت) شکر اضافه کردند و بیسکویتها را به یک غذای مجلل، شیرین و خوش خوراک تبدیل کردند. همانطور که پیشتر اعلام کردیم، در اروپا، مهد تولد بیسکویت، قند و شکر زیادی وجود نداشت، اما در همان دوران در خاورمیانه و غرب آسیا، قند به عنوان دارویی دیده میشد که بدن را در یک حالت تعادل کامل نگه میدارد. بیسکویتهای شیرین اولیه به قدری در این سمت کره زمین محبوب شده بودند که ابن بوتلان، پزشک عرب قرون وسطایی، خوردن بیسکویت پر از انجیر و مغزهای گرم کننده را برای بسیاری از بیمارانش و حتی مردم عادی توصیه کرده بود.
۲) اولین بیسکویتهای انگلیسی خوشبو کننده دهان بودند
در انگلیس، بیسکویتهای انگشتی و اسفنجی کوچکی پخته میشدند که با مشک یا رازیانه طعمدار میشد و این خوراکیها در پایان غذا برای شیرین شدن دهان و جلوگیری از بوی بد به عنوان دسر خورده میشدند.
۳) خوردن بیسکویت گناهان را از بین میبرد!
شاید برای شما جالب باشد که بدانید در گذشته در مراسم تشییع جنازه در انگلستان، بیسکویتی را روی تابوت قرار میدادند و یک فرد عزادار آن بیسکویت را بعد مراسم تدفین میخورد تا گناهان مرحوم را بپذیرد. البته این رسم عجیب و غریب از قرن ۱۷ میلادی به فراموشی سپرده شد و از بیسکویت تنها برای پذیرایی در مراسم ترحیم استفاده میشد.
۴) جنگ جهانی دوم بیسکویت و چای را به یک زوج خوشبخت تبدیل کرد!
To Dunk فعلی است که در زبان انگلیسی برای خیساندن بیسکویت یا مواد غذایی دیگر در نوشیدنیها بالاخص چای، قهوه و شیر استفاده میشود – بله، به تعداد افراد دنیا ذائقهی مختلف برای خیساندن مواد غذایی وجود دارد. این عمل باعث میشود عطر و طعم مواد غذایی قوت بیشتری بگیرند که در شیرینیها و بیسکویت این اتفاق با آب شدن شکر میافتد. زدن بیسکویت در چای در بسیاری از کشورهای دنیا محبوبیت بالایی دارد. البته ذائقهی افراد مختلف دنیا متفاوت است و بیسکویت محبوب آنها برای زدن در چای یکسان نیست. برای مثال، در استرالیا یک مدل بیسکویت با روکش شکلات (Tim Tam Slam) صدرنشین بیسکویتها برای زدن در چای است، در حالیکه در آمریکا بیسکویتهای کرمدار این عنوان را به دوش میکشند. اولین اقدام به خیساندن بیسکویت در نوشیدنی به زمان روم باستان باز میگردد. در زمانهی مدرن اما، ریشهی این کار به قرن شانزده و دریانوردان بریتانیایی برمیگردد که این خوراکی سخت را در نوشیدنیهای خود میخیساندند تا بهراحتی آنها را بخورند. چای شیرین، نوشیدنی محبوب طبقات کارگری انگلیس بود. اما در طول جنگ جهانی دوم، چای و شکر جیرهبندی شد و بسیاری شکایت داشتند که چای در زمان جنگ هرگز به اندازه کافی شیرین نیست. بنابراین تولیدکنندگان بیسکویت با خوراکیهای شیرین کمکی وارد عمل شدند و از آن زمان به بعد چای و بیسکویت با هم صرف میشوند. یعنی جنگ جهانی با تمام عیب و ایرادهایی که داشت، حداقل یک حسن هم داشت و آن این بود که ترکیب خوشمزه و حال خوب چای و بیسکویت را به جهانیان عرضه کرد! ترکیبی که عامل از بین بردن خستگیهای فراوانی شده و بسیار آرامش بخش است.