دسته بندی گرانول ها را می توان از چند بعد مورد بررسی قرار داد. 1-جنس ماده پلیمری (ترکیب شیمیایی)، اولین و مهمترین مبنای دسته بندی گرانول هاست. بر اساس ترکیب (فرمول) شیمیایی ماده پلیمری، گرانول می تواند به دسته هایی نظیر گرانول پلی اتیلن، گرانول پلی پروپیلن، گرانول ABS، گرانول پی وی سی و ... تقسیم شود. 2-ساختار و وزن مولکولی (دانسیته) نیز، یکی دیگر از موارد مهم در تعیین دسته گرانول هاست. بر اساس وزن مولکولی، مواد پلیمری مشخص شده در مورد قبل (مورد شماره 1) می تواند به دسته های ریزتری تبدیل شود. برای مثال، پلی اتیلن، می تواند به پلی اتیلن سبک، پلی اتیلن با دانسیته (وزن مولکولی) متوسط، پلی اتیلن سنگین و پلی اتیلن با دانسیته فوق سنگین (UHMW) تقسیم شود. همچنین بر اساس نوع قرار گیری شاخه ها در ساختار پلی اتیلن، گرانول پلی اتیلن سبک خطی (LLDPE) نیز وجود دارد. 3-مورد سوم، روش تولید محصولات پلاستیکی است. با توجه به اینکه روش های مختلف تولید محصولات پلاستیکی وجود دارد، گرانول های مناسب برای هر کدام از این روش های تولید نیز، در دسته بندی خاصی قرار می گیرند. برای مثال: گرانول تزریقی، گرانول بادی و .. محصولاتی هستند که در روش قالب گیری تزریقی، قالب گیری بادی و ... مورد استفاده قرار می گیرند. 4-نوع محصول تولید شونده نیز، می تواند یکی دیگر از معیارهای تقسیم بندی گرانول ها باشد. برای مثال، ماده اولیه مورد استفاده در تولید فیلم (انواع نایلون) و تولید لوله، به گرانول گرید فیلم و گرید لوله معروف هستند. نکته مهمی که در دسته بندی گرانول ها وجود دارد، این است که معمولا یکی از معیارهای بالا به تنهایی برای نام گذاری گرانول ها مورد استفاده قرار نمی گیرد، بلکه ترکیبی از فاکتورهای بالا مورد استفاده قرار می گیرد. برای مثال، جنس یک گرانول، می تواند پلی اتیلن باشد، از نظر وزن مولکولی در دسته سنگین قرار بگیرد و در روش قالب گیری تزریقی مورد استفاده قرار بگیرد؛ در این صورت با نام گرانول پلی اتیلن سنگین تزریقی شناخته می شود. علاوه بر موارد ذکر شده، ممکن است معیارهای دیگری نیز برای دسته بندی گرانول ها وجود داشته باشد، ولی موارد بالا، مهمترین و پرکاربردترین فاکتورهایی هستند که در صنعت و بازار پلیمر و پلاستیک از آنها استفاده می شود. انواع گریدهای گرانول (بر اساس پایه پلیمری) یکی از مهمترین مبناهایی که برای دسته بندی گرانول ها مورد استفاده قرار می گیرد، پایه پلیمری مورد استفاده در تولید گرانول است. در ادامه به بررسی مهمترین پایه های پلیمری مورد استفاده در تولید انواع گرانول ها می پردازیم. گرانول پلی اتیلن گرانول پلی اتیلن با توجه به تغییر در طرز قرار گیری شاخه های پلیمری، می تواند به گریدهای سبک، با وزن متوسط،سنگین و با وزن مولکولی بسیار بالا تشکیل می شوند. با توجه به روش های تولید نیز، گرانول پلی اتیلن می تواند به گرید تزریقی یا بادی تقسیم شود. با ترکیب این دو روش ذکر شده در بالا برای دسته بندی، مهمترین گریدهای پلی اتیلن شامل دسته های زیر هستند: -گرانول سبک تزریقی -گرانول سنگین تزریقی -گرانول سنگین بادی -گرانول پلی اتیلن سبک خطی البته گریدهای دیگری هم وجود دارند که در اینجا فقط به دسته های متداول تر اشاره شده است. به عنوان مثال منظور از گرانول پلی اتیلن سنگین تزریقی، اولا گرانولی است که ساختار و ترکیب آن از نوع سبک است و ثانیا در روش های تولید تزریقی مورد استفاده قرار می گیرد. گرانول پلی پروپیلن گرانول پلی پروپیلن به طور کلی به دو دسته اصلی تقسیم می شود: -هموپلیمر که از پلیمریزاسیون مونومر پروپیلن به تنهایی تولید می شود و به آن پ.پ نساجی هم می گویند. -کوپلیمر که از پلیمریزاسیون پروپیلن به همراه کومونومر اتیلن تولید می شود و به آن پ.پ شیمیایی نیز گفته می شود. گرانول پلی کربنات پلی کربنات نوعی از پلیمرهای شفاف است که در ساخت وسایل مختلفی مورد استفاده قرار می گیرد. شفاف بودن و امکان انتقال نور از مهمترین ویژگی های پلی کربنات است. از پلی کربنات تزریقی برای تولید محصولاتی نظیر چراغ خودروها، قطعات پلاستیکی لوازم خانگی، تجهیزات پزشکی، محصولات مصرفی و ... استفاده می شود. یکی از نقص های این گرانول استعداد ترک خوردگی بالا در برابر ضربه است.