نوع قیر اصلاح شده: قیر مورد استفاده در ایزوگام باید از نوع پلیمری (SBS) یا دمیده با گرید مناسب باشد تا مقاومت لازم در برابر تغییرات دما، ترک‌خوردگی و انعطاف‌پذیری را فراهم کند.
نوع و تراکم لایه‌های تقویتی: تیشوی (لایه نمدی) و پلی استر (الیاف پلیمری) به عنوان لایه‌های تقویتی عمل می‌کنند. تراکم و کیفیت این لایه‌ها در استحکام کششی، مقاومت در برابر پارگی و دوام ایزوگام تأثیر مستقیم دارد. استانداردها، حداقل وزن و تراکم این لایه‌ها را مشخص می‌کنند.
وزن استاندارد: هر رول ایزوگام باید دارای وزن استاندارد مشخصی باشد. وزن کمتر از حد استاندارد معمولاً نشان‌دهنده کاهش ضخامت لایه‌ها یا استفاده از مواد اولیه نامرغوب است. وزن معمول هر رول ایزوگام بین 37 تا 42 کیلوگرم متغیر است.
ضخامت استاندارد: ضخامت لایه قیر و مجموع ضخامت لایه‌ها، معیارهای مهمی در کیفیت ایزوگام هستند. ضخامت استاندارد معمولاً بین 3.5 تا 4.5 میلی‌متر است.
مقاومت در برابر کشش و پارگی: ایزوگام استاندارد باید قادر به تحمل نیروهای کششی و فشارهای وارده بدون پارگی باشد. این ویژگی، به ویژه در مناطقی که احتمال نشست یا انبساط و انقباض سازه وجود دارد، اهمیت حیاتی دارد.
مقاومت در برابر حرارت و سرما: ایزوگام باید بتواند بازه وسیعی از دماها را تحمل کند بدون آنکه نرمی بیش از حد (در گرما) یا شکنندگی (در سرما) از خود نشان دهد. نقطه نرمی و نقطه افتادگی قیر، معیارهای سنجش این ویژگی هستند.
چسبندگی مناسب: ایزوگام باید به خوبی به سطح زیرین و همچنین به لایه‌های خود بچسبد تا از نفوذ آب در درزها جلوگیری شود.
پوشش‌دهی نهایی: استفاده از پودر معدنی، فویل آلومینیومی یا سنگریزه‌ها در لایه رویی، علاوه بر زیبایی، به محافظت لایه قیر در برابر اشعه UV و عوامل محیطی کمک می‌کند.

در مورد ایزوگام ستایش نامی معتبر در تولید ایزوگام استاندارد در دلیجان نظر بدهید یا سوالتان را بپرسید.