یک پروژه ساخت و ساز دارای مراحل مختلفی می باشد که یکی از مهم ترین آنها برقکاری ساختمان است. مهم ترین نکته ای که در این باره وجود دارد این است که انجام تمام مراحل برقکاری ساختمان را میبایست به متخصصین این حرفه محول کرد و با این کار، ایمنی افرادی که قرار است در آن ساختمان سکونت داشته باشند را تضمین خواهید کرد.
برقکاری ساختمان به چه اقدامی گفته میشود؟
برقکاری ساختمان در واقع مهارتی است که در آن فرد، تمام کارهای مربوط به نصب سیستمهای برقی، رفع ایرادات و نگهداری آنها را در ساختمانهای مسکونی انجام میدهد. برقکاری ساختمان به دو بخش داخلی و خارجی دسته بندی میشود که هرکدام مهارت خاص خود را میطلبد.
قوانین حاکم در برقکاری ساختمان

در برقکاری ساختمان قوانین بسیاری حاکم است که عبارتند از: توجه به ظرفیت استاندارد فیوزها فراموش نکنید که فیوزها برای مصارف مختلف و دارای کاربردهای متفاوت نصب می شوند. پس در زمان انتخاب فیوز با ظرفیت استاندارد و مناسب باید توجه گافی داشت. برای مثال: فیوز روشنایی ۱۰ آمپر، فیوز پریزها ۱۶ آمپر، فیوز کنتور ۲۵ آمپر و فیوز اصلی ساختمان ۲۰ آمپر است. توجه به مکان قرار گیری وسایل برقی اگر از سپردن کار به متخصصان سخن می گوییم برای همین زمان است. چرا که تنها یک فرد باتجربه و متخصص می داند که وسایل برقی را در چه قسمت از ساختمان قرار دهد و بر همین اساس یک برق کار ماهر اقدام اقدام به سیم کشی خواهد کرد. برای مثال: مکان هایی که قرار است جایگاه وسایلی همچون ماشین لباسشویی، یخچال، پکیج و هود باشد، میبایست به پریز دسترسی آسان داشته باشند. رعایت فاصله در سیم کشی فاصله در زمان برقکاری ساختمان یکی دیگر از مواردی می باشد که باید به آن توجه کافی شود. سیم ها باید با فاصله تعیین شده و مناسب از هم باشند. برای مثال: پریز ها از کف باید ۳۰ الی ۴۰ سانتی متر و فاصله کلیدها از کف باید ۱۱۰ الی ۱۲۰ سانتی متر باشد. همچنین آویزهای لامپ باید از سقف حدو ۳۰ الی ۵۰ سانتی متر فاصله داشته باشند. رعایت استاندارد سطح مقطع سیم ها سطح مقطع سیم ها نیز دارای استانداری است و این سطح مورد استفاده برای روشنایی، ۵/۱ میلی متر، سیم های پریز ۵/۲ میلی متر، سیم های اصلی برق ۴ میلی متر، سیم های کولر آبی ۵/۲ میلی متر و سیم های کولر آبی ۴ میلی متر باید باشد. انتخاب انشعاب های مناسب یک متخصص برق در زمان برقکاری ساختمان به خوبی آگاه است که به ظرفیت انشعاب کنتور توجه کافی داشته باشد چرا که در صورت افزایش ناگهانی بار الکتریکی در منازل مسکونی، ولتاژ برق افت پیدا خواهد کرد و یا وسایل حفاظتی قطع خواهند شد. تعداد انشعابات داخلی نیز میبایست به گونه ای باشد تا در صورت سوختن یک فیوز، برق کل ساختمان قطع نشود که این امر مستلزم افزایش تعداد انشعاب ها می باشد و همین امر ضریب اطمینان را بالا می برد. شما برای اجرا و پیاده سازی برق ساختمان خود به یک دسته لوازم و تجهیزات نیازمندید که بدون آنها کاری از پیش نخواهید برد. سیوان لند با ارائهی انواع این محصولات تمام نیاز شما را برطرف ساخته.
در زمان نقشه کشی کلید و پریزها به چه نکاتی باید توجه کرد؟
قبل از هرچیزی، باید یک تعریف کلی از نقشه کشی برق ساختمان خدمتتان ارائه دهیم. معنی این واژه به معنای ترسیم محل قرارگیری لامپ ها، محل کلید و پریز و جایگاه بارهایی که نیازمند مدار مخصوص هستند برروی نقشه می باشد. حال باید توجه داشت که در ترسیم این نقشه میبایست به نکات زیر توجه کرد: 🔹 جعبه تقسیم را در معرض دید قرار ندهید زیرا زیبایی نمای داخل را از بین می برد. اما در صورت اجبار می توان آن را در ارتفاع ۳۰ الی ۵۰ متری سقف تعبیه کرد. 🔹 سیم های پریز تلفن باید درون لوله های مجزا قرار داده شوند. 🔹 سیم هایی که برای تلوزیون و آنتن استفاده می شوند نیز باید در لوله مجزا و مستقیم قرار بگیرند. 🔹 در برقکاری برای بیشتر مصارف یک مسیر برای عبور سیم های برق در نظر گرفته می شود اما می توان برای وسایل پر مصرف مانند ماشین لباسشویی از تابلوی برق، یک خط جداگانه تا پریز لباسشویی کشیده شود و یک فیوز برای آن تعبیه گردد. برای انواع کولر نیز یک خط مستقیم با فیوز اجرا می شود. 🔹 کابل ها و لوله های عبور آن ها در زیر گچ کاری قرار می گیرند، بنابراین باید یک تکه باشند. 🔹 اگر قرار است سیم ها از کف ساختمان عبور کنند باید لوله های پلاستیکی یا فولادی مورد استفاده قرار گیرند. 🔹 فیوزهای مینیاتوری نباید برای بیشتر از ۱۰ فیوز استفاده شوند. 🔹 در مکان های مرطوب مانند حمام، کابل های برق به هیچ عنوان نباید در کف قرار گیرند. 🔹 پریزهایی که در سرویس های بهداشتی تعبیه می شوند، باید دارای درپوش بوده و از آب دور باشند.


