همان طور که بار ها در سطح شهر ها شاهد گذرا و یا عمیق نمای رومی بوده اید، متوجه خواهید بود که این نما بر پایه خلق ستون ها و سرستون ها و ایجاد طاق های وسیع استوار است. متریال نمای رومی در ایجاد این اثر هنری در ساختمان سازی نقش برجسته ای دارد. نمای رومی را نمی توان بدون در نظر داشتن یک تعادل میان ستون ها، سرستون ها و طاق های بلند خلق کرد. از این رو در ساختمان های امروزی که ستون ها در دل بنا رفته اند، برای خلق نما های رومی ملزم به ایجاد ستون هایی مجازی با حالتی نقش برجسته در بطن دیوار های جانبی بنا هستیم. اگر چه این موضوع در ظاهر امر چندان منطقی ای به نظر نیاید؛ اما زیبایی ها و فضای برجسته در خلق نمای رومی آنچنان گیرا است که نمی توان از چنین اقدامی خورده گرفت. نمای رومی را می توان با سنگ مصنوعی ساخت.
سنگ های مصنوعی می توانند جدا از خلق زیبایی های بصری، مزایای دیگری نیز برای سازه به همراه داشته باشد.
🟠 مقاومت بالا در برابر شرایط گوناگون جوی
🟠 مقاومت بالا در برابر آتش سوزی
🟠 تولید قطعات سنگ مصنوعی با رنگی مشابه سنگ های طبیعی
🟠 امکان ترمیم و رنگ پذیری
🟠 تولید و در دسترس بودن بسیار آسان
از این رو است که نمای رومی و دیگر سبک های نما که با استفاده از متریال سنگ مصنوعی خلق می شوند، از اهمیت بالایی برخوردار هستند.
گذری بر عناصر سازنده در نمای رومی
عناصر اصلی در خلق نمای رومی تعادلی است که به شکل هنرمندانه میان ستون ها، سرستون ها و پایه ستون ها ایجاد خواهد شد. در داشتن نمای رومی به هر صورت نیاز است که بنا از ستون های متقارن و بلند به همراه یک ستون پهن بهره مند باشد.
نمای رومی باید شبیه به بنا های روم باستان طراحی شود و در بنا های روم باستان می توانید شاهد استفاده فراوان از ستون هایی باشید که توسط سرستون هایی گاهاً مثلثی شکل تکمیل خواهند شد. از این رو در خلق نمای رومی موظف به پایبندی به این اصل ساده اما غنی از معماری هستیم.
محوریت در پیدایش نمای رومی بر مکان ورودی ساختمان است. به گونه ای که دیگر عناصر سازنده این نما در حالتی متقارن حول محوریت ورودی بنا شکل خواهند گرفت. تقارن در خلق نمای رومی حرف اول را می زند. از این رو برای بنا هایی که به نوعی نمی توانند ساختاری متقارن داشته باشند، خلق نمای رومی چندان جذابیتی نخواهد داشت.
غالبا این تقارن با محوریت ورودی بنا آغاز می شود. ایجاد ستون هایی در دو سمت ورودی بنا که از ارتفاعی کوتاه برخوردار هستند و در نهایت همراه با یک سرستون پهن که تمام ابعاد ورودی بنا را در بر خواهد گرفت و گاها مثلثی شکل و گاهی طاقی شکل خواهد بود، تکمیل می شود. دیگر اجزای تشکیل دهنده نمای رومی در محوریت این سردر باشکوه خلق می شوند.
از این رو غالبا در کنار ردیف پنجره های بنا اقدام به خلق ستون های کامل و یا نقش برجسته می شود. این ستون ها عموماً تا بالاترین قسمت بنا امتداد یافته و حتی فراتر از سقف نهایی بنا کشیده شده و در نهایت همراه با یک سرستون بزرگ دیگر که غالباً از نوع طاقی انتخاب می شود، تکمیل می شوند.
ستون ها در خلق نمای رومی غالباً از نوع ستون های مجازی بوده و به شکل نقش برجسته بر پهنه دیوار های خارجی بنا خلق می شوند. مهمترین ظاهری که می تواند تداعی کننده ستون های مشهور رومی باشد، ایجاد شیار های موازی در این ستون ها در امتداد کلی آن است. این شیار های موازی دور تا دور ستون را در بر خواهند گرفت. اصولاً ستون ها در نمای رومی از نوع استوانه ای است؛ اما در خلق ستون های نقش برجسته شاهد ایجاد ستون هایی با ساختار مکعبی شکل هستیم.
پنجره در تکمیل نمای رومی یک عنصر کلیدی است. غالباً در نمای رومی پرداختن به جزئیات اهمیت دارد و در نظر گرفتن پنجره ها می تواند از مهمترین جزئیات در خلق نمای رومی باشد. غالباً پنجره ها در نمای رومی در میان ستون های بلند بنا قرار می گیرند. هر پنجره خود از یک ساختار شبیه به سردر بنا بهره مند است. غالباً شکل نهایی در هر پنجره در نمای رومی را سایز کوچکتری از سردر بنا در نظر می گیرند. در هر پنجره می توانید شاهد یک نوع سرستون مجازی باشید که میان دو ستون جانبی کشیده شده است و این سرستون های مجازی به نوعی حکم انتهای هر پنجره و ابتدای پنجره بالاتر را خلق خواهند کرد.