ریل راه آهن چه مشخصات فنی و آلیاژی باید داشته باشد؟
قطار یکی از وسایل نقلیه پرکاربرد هم برای بار و هم برای انسان هاست که از زمانه ای بسیار قدیم به خصوص برای فواصل دور از آن استفاده می کردند و امروزه نیز نوع پیشرفته آن در دسترس همه افراد می باشد. یکی از مهم ترین اجزا در حمل و نقل با قطار، ریل های قطار است. اگر این ریل ها از نظر فنی در ساخت مشکلی داشته باشند باعث تغییر مسیر قطار و خسارات جانی و مالی بسیار شدیدی خواهد شد. به همین دلیل به خصوص برای طراحان در این زمینه شناخت ریل راه آهن و انواع ریل فولادی و همچنین نحوه ساخت آن ها از اهمیت ویژه ای برخوردار است.
تاریخچه ریل راه آهن
اولین قطارهایی که ساخته شد قطارهایی بود که اسب ها واگن آن ها را انتقال می دادند. به همین دلیل جنس ریل آن ها از چوب بود. از دهه 1760 میلادی روی این ریل های چوبی نوارهایی از جنس چدن نصب کردند و ریل ها از چوبی به آهنی تبدیل شد. با این حال باز هم در هنگام عبور بارهای سنگین به راحتی شکسته می شدند، اما مزیت آن ها این بود که خیلی سریع و ارزان ساخته می شدند. عیب دیگر این ریل ها این بود که تسمه های رویی گاهی اوقات پاره شده و با کف واگن تلاقی داشت. در نتیجه با اینکه ساخت آن ها ارزان بود هزینه نگهداری و تعمیرشان به دلیل بالا بودن قیمت تسمه آهنی، بسیار زیاد می شد.
برای بهتر شدن ریل ها، ریل های ترکیبی چدن و چوب را به ریل های چدنی فلنج تبدیل کردند و از طرف دیگر چرخ های واگن ها را به صورت مسطح در آوردند. بعدها فردی به نام ویلیام جسپ به این نتیجه رسید که اگر لبه هایی برای ریل ها تعبیه کند که چرخ های واگن در آن قرار بگیرند ریل عملکرد بهتری خواهد داشت.
متأسفانه ریل های چدنی خیلی راحت با کمی فشار اضافه می شکستند و همین موضوع دردسری بزرگ بود زیرا دائماً ریل ها باید تعمیر می شدند. به همین دلیل در سال 1820 فردی به نام جان برکینشو اختراعی به نام تکنیک نورد بهبود یافته را به نام خودش ثبت کرد که با این اختراع توانست کاری انجام دهد که طول عمر آهن افزایش یابد و آن را جایگزین ریل های چدنی کند. بنابراین بین سال های 1825 تا 1840 اوج ساخت و ساز ریل اتفاق افتاد و از آن زمان به ریل راه آهن معروف شد.
فولاد ترکیبی از چندین آلیاژ و بسیار قوی تر از آهن است و در صورت استاندارد بودن حتی در زیر فشار بارهای بسیار سنگین نیز تغییر شکل نداده و نمی شکند. ریل های فولادی بستری برای ساخت ریل های طولانی تر را فراهم کردند. یکی از مشکلات بزرگ در ساخت ریل راه آهن این بود که باید آن را به صورت یک تکه می ساختند و به همین دلیل نمی توانستند ریل راه آهن را در مسیرهای خیلی طولانی یا دارای پیچ و خم احداث کنند. برای همین کم کم از جوشکاری برای اتصال ریل ها استفاده کردند. با این کار ریل راه آهن به راحتی در کارخانه ساخته می شد و در محل به هم جوش می خورد.
انواع ریل فولادی
ریل راه آهن فولادی به چهار روش زیر ریخته گری و تولید می شود:
تصفیه فولاد و دمیدن اکسیژن
زیمنس یا کوره های باز
کوره الکتریکی
توماس
با اینکه روش تولید ریل های فولادی متفاوت است اما معمولاً ریل های فولادی را به سه نوع زیر در هنگام احداث ریل می شناسند:
ریل معدنی
ریل جرثقیلی
ریل راه آهن
ریل و واگن معدنی :
همان طور که از نام این نوع ریل مشخص است برای مسیر واگن های معدن مورد استفاده قرار می گیرد. این ریل ها در معادن سرعت کار و انتقال مواد را افزایش می دهند. در نتیجه کارگران معدن بیشترین انرژی خود را به جای حمل و نقل صرف استخراج می کنند و در نهایت سود بیشتری ایجاد می شود. بنابراین استفاده درست از خطوط ریل معدنی، بهره برداری از معادن را به طور قابل توجهی افزایش می دهد. پس هزینه ای که برای ریل های معدنی پرداخته می شود نوعی سرمایه گذاری است.
ریل های جرثقیلی سقفی:
این ریل ها بر اساس نوع کاربرد در تیپ های مختلف با نام های KP، A، QU، CR و MRS تولید می شوند. در میان همه این ریل ها تیپ A از همه پر کاربرد تر است.
انواع ریل راه آهن:
این نوع ریل ها پرکاربرد ترین نوع ریل ها هستند که برای خطوط حمل و نقل واگن بین شهری و کشوری از آن ها استفاده می شود و هر چه توانایی یک کشور در تهیه آن بیشتر باشد قطعاً حمل و نقل قطاری بیشتر و راحت تری خواهد داشت.
شماره تماس:09122153888