اگر مایلید تا در سطح آکادمیک به تدریس بپردازید یا به تحقیق و پژوهش در دانشگاه ها و سایر مراکز آموزشی علاقمند هستید، می توان گفت تدریس در دانشگاه مناسب ترین شغل می باشد. قابل ذکر است عنوان عضو هیئت علمی یا مدرس دانشگاه برای این شغل دقیق تر از عنوان استادی دانشگاه می باشد و به عبارتی استاد دانشگاه یکی از مرتبه های عضو هیئت علمی بوده ولی در اینجا از عبارت استاد دانشگاه که از منظر عمومی رایج تر است، استفاده شده است.
در ضمن یک عضو هیئت علمی ممکن است در یک مرکز آموزش علی به جز دانشگاه مانند پژوهشگاه، پژوهشکده، شرکت دانش بنیان، سازمان و …) هم به فعالیت بپردازد که در این جا نیز به جهت عمومیت کاری در دانشگاه، عنوان استاد دانشگاه می گیرد. در هر صورت شرایط کلی و تعاریف ارائه شده معمولا در بیشتر سازمان ها صدق خواهد کرد. به طور کلی اساتید دانشگاه به دو بخش آموزشی و پژوهشی تقسیم بندی می شوند به این مفهوم که برخی در زمینه آموزشی و برخی در زمینه پژوهشی فعالیت می کنند. بخش عمده فعالیت اساتید آموزشی تدریس بوده و بخش کمی از آن به تحقیق و پژوهش می گذرد. در صورتی که اساتید پژوهشی بخش عمده فعالیت شان به پژوهش بر می گردد.
از لحاظ دسته بندی علمی ، اساتید دانشگاه به ۴ گروه مربی، استادیار، دانشیار و استاد تقسیم شده و افرادی که دارای مدرک کارشناسی هستند و تجربه کمتری دارند در سمت مربی و افراد با مدرک دکترا بسته به تجربه شان در سه سمت استادیار، دانشیار و استاد فعالیت می کنند. بدیهی است که هر یک اعضای هیئت علمی به پیشرفت و ارتقا به مرتبه بالاتر و استادی تمایل داشته و برای حصول این امر باید تلاش مستمری در بروز نگه داشتن معلومات خود داشته و فعالیت های علمی مانند مقاله، کتاب، کنفرانس و … را ارتقا دهند. این موارد نشان دهنده پویایی یک دانشگاه خواهد بود.
ساعت کار یک استاد دانشگاه به طور متوسط و در آغاز کار ۴۰ ساعت در هفته یا ۸ ساعت در روز و تمام وقت می باشد. برای استاد گروه پزشکی این تایم تا ۵۶ ساعت در هفته بیشتر می شود که به آن طرح تمام وقت جغرافیایی اطلاق می شود. به تدریج با ارتقا سطح علمی این میزان ساعت کاری کمتر می شود و استاد دانشگاه وقت آزاد بیشتری خواهد داشت. ساعات تعیین شده کاری برای یک استاد دانشگاه باید صرف تدریس، تحقیق، فعالیت های مدیریتی ،اجرایی و پاسخ دهی به دانشجویان و راهنمایی آنان و همچنین ارتقا علمی خود با مطالعه، تالیف و… شود. به طور معمول چند استاد دانشگاه که در یک رشته تحصیلی مشترک فعالیت دارند با یکدیگر یک گروه آموزشی را تشکیل می دهند و یک دانشکده ،چندین گروه آموزشی را شامل می شود.
وظایفی که استاد دانشگاه بر عهده می گیرد.
تهیه برنامه تدریس(طرح درس) بر اساس سر فصل دروس دانشگاه تدریس سر فصل های معین شده و راهنمایی دانشجو و رفع اشکال ارزیابی آموخته های دانشجو و تعیین نمرات همراهی و هدایت دانشجو در فعالیت های علمی هر درس مانند پروژه، بازدید علمی، آزمایشگاه و … هماهنگی و همکاری با مسئولین دانشگاه در راستای پیشبرد اهداف علمی و شرکت در جلسات تلاش در جهت توسعه رشته های دانشگاهی در مقاطع گوناگون به روز نگه داشتن دانش با شرکت در فعالیت های علمی و ارائه مقالات و تحقیقات علمی- پژوهشی
مهارت ها و دانش مورد نیاز استاد دانشگاه
علاقمند بودن به امر تدریس، آموزش و پژوهش توانمند بودن در ارتباط با جوانان و درک استعدادهای آنان توانمند بودن در مدیریت کلاس های درسی داشتن مدرک تحصیلی مرتبط تسلط بر تخصص و فناوری های خاص رشته تحصیلی اش آشنایی با تحولات علمی روز دنیا در رشته مدنظر
