اقدامات و کمک های اولیه در صحنه تصادف کدامند؟
چگونه صحنه تصادف را امن و بی خطر کنیم؟
علائم هشدار دهنده لازم را از فواصل دورتر بگذارید تا رانندگان دیگر متوجه مسدود بودن بخشی از مسیر بشوند. در غیر این صورت ممکن است برخوردهای بعدی صورت گرفته و جان های بیشتری به خطر بیفتد. علائم هشدار دهنده باید به وضوح قابل دیدن باشند، از گذاشتن سنگ به جای علائم پرهیز کنید چرا که خود می تواند موجب واژگونی یا تصادفات دیگر شود. در علائم هشدار دهنده ترجیحا شبرنگ و یا روشنایی باید به کار رفته باشد. همیشه یک جفت علامت احتیاط در صندوق عقب خودروی خود داشته باشید.
در صورتی که شب است و نور کافی وجود ندارد، از لامپ شارژی یا شعله آتش استفاده کنید و حتما با فاصله مناسب (بسته به محل و سرعت تردد از ۷۰ متری تا ۲۰۰ متری) قبل و بعد از ماشین (در خیابان ها و جاده های یک طرفه فقط قبل از ماشین کافی است) و در صورت لزوم در کنار ماشین علائم را جایگذاری کنید.
توجه کنید ببینید آیا نشت سوخت و خطر آتش سوزی وجود دارد یا نه. در صورت امکان ماشین را خاموش کنید.
اگر افراد دیگر در دسترس قرار دارند، از آنها بخواهید با اورژانس و پلیس تماس بگیرند. اگر کسی در دسترس نیست، پس از تماس ابتدا تهدیدهای خطرناکتر را در نظر بگیرید و وضعیت را ارزیابی کنید.
ببینید چند وسیله نقلیه درگیر شده اند و افراد داخل ماشین ها را بررسی کنید و مطمئن شوید کسی وضعیت وخیم نیازمند کمک های اولیه فوری در تصادف ندارد.
در تصادف اول به چه کسی باید رسیدگی کنیم؟
در حوادث افراد درگیر جیغ می زنند، فریاد می کشند، گریه می کنند و از این قبیل صداها. این به این معنی است که فرد توانایی تنفس دارد بنابراین به سراغ کسی بروید که ساکت است و حرکت نمی کند.
فورا ببینید آیا فرد به محرک های بیرونی واکنش نشان می دهد یا نه. اگر هیچ واکنشی به نور و صدا ندارد ببینی آیا نفس می کشد. اگر هیچ واکنشی ندارد ولی نفس می کشد، او را به حالتی قرار دهید که به سمت جلو یا یک پهلو خم شده و مسیر تنفسی اش باز است.
اگر مصدوم تکان نمی خورد و واکنش نشان نمی دهد چه کاری باید انجام بدهیم؟
تا حد ممکن مصدومان را حرکت ندهید و روی زمین نکشید، نچرخانید و هیچ تغییری در وضعیت آنها ندهید چرا که ممکن است ناخواسته عصب یا رگ خونی بین استخوان ها گیر کرده و صدمه جدی ببیند. فقط در صورتی که خطر جدی در آن موقعیت وجود دارد و باید مصدوم جا به جا شود، او را با روش امن جا به جا کنید.
با مصدوم صحبت کنید حتی اگر هوشیار نیست چون باز هم صدای شما را می شنود.
⚫️ببینید آیا مصدوم نفس می کشد یا نه. اگر مصدوم تنفس و ضربان قلب دارد، با آرامش با او صحبت کنید و او را به پهلو بچرخانید و مطمئن شوید مسیر تنفسی اش باز است.
⚫️اگر فرد بیهوش است، فقط در صورتی که خطر قریب الوقوع سیل، آتش سوزی یا انفجار وجود دارد او را از ماشین بیرون بیاورید. این کار بسیار سخت است و این خطر وجود دارد که جراحت او بدتر شود یا حتی شما هم مجروح شوید بنابراین تنها زمانی که ضرورت دارد این کار باید صورت بگیرد.
⚫️ تنها در صورتی کلاه کاسکت موتورسوار مصدوم را در بیاورید که هیچ راه دیگری برای بررسی تنفس او وجود ندارد. ببینید اگر کلاه بند دارد، ابتدا بند را باز کنید تا به سر و گردن او فشاری وارد نشود.
⚫️ اگر مصدوم روی زمین به پشت دراز کشیده و بیهوش است اما نفس می کشد، باید به دقت به حالت ریکاوری قرار بگیرد تا ستون فقراتش در یک راستا باشند. برای انجام درست این کار به کمک دیگران نیاز دارید تا ستون فقرات او را نچرخانید و آسیب نزنید.
⚫️ در صورتی که مصدوم نبض ندارد و نفس نمی کشد، عملیات احیای قلبی ریوی یا سی پی آر (CPR) را روی او انجام بدهید. بدن او را در حالت ریکاوری قرار بدهید، گردنش را صاف کنید و سپس احیا را انجام بدهید.
⚫️ سپس به بند آوردن و بستن زخم هایی که خونریزی شدیدی دارند بپردازید.