لباس کردی یکی از کهنترین لباسهای محلی ایران است که قدمت بسیار طولانی دارد. برای مثال کلاههای حکاکی شده در نقش برجستههای تخت جمشید کاملا مشابه کلاه موجود در لباسهای کردی است. در واقع کلاههای حکاکی شده در نقش برجستههای هخامنشی کلاه قوم ماد است، اما چون قوم ماد در قسمتهای غربی کشور ساکن بودند کردها قدمت لباس خود را مربوط به آن دوره میدانند.
پیراهن یا کراس
پیراهن یا کراس به صورت تمام قد تهیه میشود و در قسمت زیر بغل تا پایین مخروطی شکل میشود. این پیراهن از پولکدوزیهای بسیار زیبایی برخوردار است که از زیر سینه تا پایین کمر ادامه دارد. جنس این پیراهن معمولا از ابریشم یا مخملهای رنگارنگ است. در زیر بغل کراس، تکهای به نام مرغک وجود دارد و آستین آن معمولا ساده است اما در برخی مواقع دنبالهای مثلث شکل و طویلی دارد که به آن سنبوسه میگویند. از این نوع آستینها معمولا برای جشنها استفاده میشود به این صورت که سنبوسهی آستین را در هنگام رقص رها میکنند تا آویزان شود و در حرکات رقص مانند دستمالی آویزان باشد.
کلنجه
کلنجه به نیمتنهای بدون آستین میگویند که از روی پیراهن پوشیده میشود و دارای مدلهای مختلفی است.
یل
یل یک نوع کت کوتاه است که آستین بلند دارد و در قسمت جلو به هم نمیرسد. این نوع از کت، در زیر بغل چاک دارد و معمولا از پارچههای مخمل و زری تهیه میشود.
جلیقه
جلیقه در لباس کردی نقش مهمی را ایفا میکند که معمولا از پارچههای مخمل رنگی تهیه میشود. جلیقه شامل تزئینات چشمگیری میباشد که شامل یراقهای پهن، نوارها و پولکهای فراوان است. جلیقه معمولا از سرشانه تا پهلوها پر از سکههای طلا و نقره است.
قبا
قبا به صورت تمام قد تهیه میشود و آن را روی پیراهن میپوشند. این نوع لباس، در محل اتصال یقه به وسیله یک دکمه بسته میشود و جلوی آن تا پایین باز است. قبا، در دو طرف جیب دارد و در کناره یقه و اطراف دامن به پهنای 3 سانتی متر نوار مشکی دوخته میشود.

لچک یا روسری
لچک یا روسری، سه ضلع دارد که دو ضلع آن ریشهدار است. هر ضلع لچک حدود دو متر و نیم طول دارد و جنس آن توری زربفت ساده یا گلدار است. ضلع سادهی آن را روی عمامه بر سر میگذارند و دو گوشهی ریشهدار آن را روی شانه میاندازند. قسمتهای ریشهدار لچک جلوی سینه جمع میشوند و آن را از حلقهای چوبی که نقش گل و بوته دارد میگذرانند.
دستمال زینتی
این دستمال، پارچهای سه گوش است که جنس توری و رنگارنگ دارد. روی این دستمال با نقوش هندسی و نخ زری تزئین شده است و بانوان دو گوشهی این را به گونهای میبافند که مانند طنابی یک متری شود و با استفاده از نخ طلایی دور تا دور آن را میبندند تا باز نشود. از دستمال زینتی به شیوههای مختلف استفاده میشود برای مثال گاهی آن را روی شانه یا بازوی راست و چپ قرار میدهند، همچنین انتهای دو گوشه آن را به دور گردن پیچیده و در پشت گردن گره میزنند.
شال کمر
شال کمر معمولا از جنس کشمیر یا ابریشم است. این شال پارچهای به طول 3 تا 4 برابر دور باسن و عرض 70 تا 80 سانتی متر است که به صورت دو لا دوخته میشود.



