پایپ جکینگ یک تکنیک پیشرفته جهت نصب لوله های زیرزمینی ، کانالها و لوله های مخصوص برق و مخابرات می باشد . همزمان با راندن لوله های مخصوص توسط جکهای هیدرولیکی بسیار قوی ، عملیات حفاری نیز درون شیلد و در جلوی لوله پیشرو صورت می پذیرد . این روش یک خط لوله انعطاف پذیر ، مقاوم و آب بند همانند یک تونل ایجاد می کند .
پایپ جکینگ چیست؟
پايپ جكينگ يك تكنيك پيشرفته جهت نصب لوله هاي زيرزميني، كانالها و لوله هاي مخصوص برق، مخابرات و تاسیساتی ميباشد. همزمان با راندن لوله هاي مخصوص توسط جكهاي هيدروليكي بسيار قوي، عمليات حفاري نيز درون شيلد و در جلوي لوله پيشرو صورت مي پذيرد که این روش کاملا قابل کنتر است. اين روش يك خط لوله انعطاف پذير، مقاوم و آب بند همانند يك تونل ايجاد مي كند.لوله های پایپ جکینگ تولید شده در مواد مختلف شامل بتن، خاک رس، grp و فولاد میتوانند جک شوند و قطرهای استاندارد لوله به طور کلی از ۱۵۰ میلی متر تا ۲۴۰۰ میلی متر یا بیشتر در صورت لزوم متغیر هستند.
طول جک قابل دستیابی است که بسته به قطر لوله ، شرایط زمین و روش های حفاری قابل توجهی بیش از ۱ کیلومتر است.از نظر تئوري هيچگونه محدوديتي براي طول مسير لوله راني توسط پايپ جكينگ وجود ندارد ، با اين حال ملاحظات علمي، مهندسي و اقتصادي ممكن است در عمل محدوديتهايي را بوجود آورند . مي توان با اين روش مسيرهايي به طول چندين متر ، بصورت مسير مستقيم يا مسير منحني و يا تركيبي از اين دو اجرا كرد .
تکنیک پایپ جکینگ:
جهت نصب یک خط لوله با استفاده از این شیوه ، شفتهای ارسال و دریافت معمولا ابتدا وانتهای مسیر ساخته می شود . ابعاد و نحوه ساخت شفت بر اساس نیازهای خاص هر مسیر تغییر می کند و در این میان مسائل اقتصادی عامل کلیدی بحساب می آید . شیوه های حفاری مکانیکی در مقایسه با حفاری دستی عمدتاً به شفتهای بزرگتری نیاز دارند ، در عین حال شرایط محیطی و ترافیکی مهمترین عوامل در تعیین ابعاد شفت ارسال می باشند که در این میان بکارگیری دستگاههایی با قابلیت تغییر طول شاسی اصلی ، جهت رانش لوله با طولهای مختلف ، مانند دستگاه ونون ( Venon ) ، بعنوان راه حل نهایی برای پاسخگویی به شرایط خاص محل اجراء کار در شفتهای کوچکتر معرفی می گردد .
درباره پایپ جکینگ
لوله کشی ، به طور کلی در قطرهای کوچکتر به عنوان ریزگرداندن از آن یاد می شود ، روشی برای نصب خطوط لوله زیرزمینی ، مجاری و رودخانه است. جکهای قدرتمند هیدرولیک برای فشار دادن لوله های طراحی شده خاص از طریق زمین در پشت سپر همزمان با انجام حفاری در سپر ، استفاده می شود. در هنگام حفاری این تونل ، یک خط لوله انعطاف پذیر ، سازه ای ، ضد آب ، به پایان رسیده است.
هیچ محدودیتی نظری برای طول لوله های لوله های انفرادی وجود ندارد ، اگرچه ملاحظات مهندسی عملی و اقتصاد ممکن است محدودیت هایی را اعمال کند. درایوهای چند صد متری یا در یک خط مستقیم یا شعاع یا یک سری شعاع به راحتی قابل دستیابی هستند. طیف وسیعی از سیستم های حفاری مکانیکی و کنترل از راه دور در دسترس هستند. لوله ها در محدوده 150 تا 3000 میلی متر ، با استفاده از سیستم مناسب قابل نصب هستند. تحمل ساخت و ساز با سایر روش های تونل زنی قابل مقایسه است ، و روش اتصال لوله به طور کلی نیاز به سرریز کمتری نسبت به سیستم های جایگزین دارد. این پشتیبانی زمینی را فراهم می کند و حرکت زمینی بالقوه را کاهش می دهد. روشهای خاکبرداری مکانیکی مشابه روشهای دیگر تونل سازی هستند. شیلد ، خاکبرداری و حمایت از صورت می تواند برای طیف گسترده ای از شرایط زمین فراهم شود.
به منظور نصب خط لوله با استفاده از این روش ، چاله های رانش و گیربکس معمولاً در موقعیت های منهول ساخته می شوند. ابعاد و ساخت گودال رانش بسته به نیازهای خاص هر درایو متفاوت است. اندازه گودال ها با توجه به روش های حفاری مورد استفاده متفاوت خواهد بود ، اگرچه در شرایط خاص می توان این موارد را کاهش داد.
یک دیواره محوری ساخته شده است تا واکنشی را نشان دهد که در مقابل آن به جک می زند. در سطح ضعیف ، ممکن است برای افزایش قابلیت واکنش دیواره محور ، لازم است از ستون بندی یا سایر تنظیمات ویژه استفاده شود. در جایی که عمق کافی برای ساختن یک دیواره محور معمولی وجود ندارد ، به عنوان مثال از طریق خاکریزی ، باید مقاومت در برابر مقاومت در برابر اتصال با استفاده از یک چارچوب ساختاری که دارای محدودیت کافی است از طریق شمع ها ، لنگرهای زمینی یا سایر روش های دیگر برای انتقال بارهای افقی مقاومت کند.
برای اطمینان از توزیع نیروی جک در اطراف لوله که جک خورده است ، از یک حلقه رانش برای انتقال بار استفاده می شود. جک ها به صورت هیدرولیکی بهم پیوسته اند تا اطمینان حاصل شود که فشار از هر یکسان است. تعداد جکهای مورد استفاده ممکن است به دلیل اندازه لوله ، مقاومت لوله های جک ، طول نصب شده و مقاومت اصطکاک پیش بینی شده متفاوت باشد.
یک گودال پذیرش با اندازه کافی برای از بین بردن سپر جک معمولاً در انتهای کامل هر درایو مورد نیاز است. تراز اولیه جک لوله با قرارگیری دقیق ریل های راهنمای درون گودال رانشی که لوله ها روی آن قرار گرفته اند ، بدست می آید. برای حفظ دقت تراز هنگام جابجایی لوله ، لازم است از یک سپر قابل هدایت استفاده شود که باید مرتباً از خط و سطح از یک مرجع ثابت بررسی شود. برای جک های لوله ای کوتاه یا ساده ، این بررسی ها با استفاده از تجهیزات نقشه برداری سنتی قابل انجام است. خاکبرداری سریع و تکنیک های کنترل از راه دور به سیستم های پیشرفته هدایت الکترونیکی با استفاده از ترکیبی از لیزر و تکنیک های رایانه ای مبتنی بر صفحه نمایش نیاز دارند.
هنگامی که لوله کشی یا میکروتونل در زیر میز آب انجام می شود ، معمولاً در هر گودال رانش و پذیرش یک مونتاژ پیشانی و مهر و موم قرار می گیرد. استفاده از این موارد مانع از ورود آب زیرزمینی و از بین رفتن زمین همراه شده و روغن های حلقوی را حفظ می کند. تکنیک اتصال لوله و اجزای آن در تعدادی از دانشگاه های معتبر انگلستان از جمله آکسفورد و کمبریج مورد تحقیقات گسترده و مداوم قرار گرفته است. این شامل مدل و تست در مقیاس کامل لوله ها و اتصالات و تأثیر روغن کاری و تهویه خاک بر روند لوله کشی لوله می باشد.
