نحوه عملکرد آنتن ها

آنتن احتمالاً ساده‌ترین ابزار دریافت امواج رادیویی و یا دستگاه‌های ارسال موج است اما همچنین نقش مهمی ایفا می‌کند به طوری که بدون آن نمی‌توان سیگنال‌ها را دریافت و یا ارسال کرد. Antennaهای مدرن به خاطر قابلیت دریافت امواج با فرکانس‌های گوناگون، در بیشتر دستگاه‌ها کاربرد دارند اما جالب است بدانید که تکنولوژی ابتدایی‌ترین نوع Antennaها در اواخر قرن نوزدهم میلادی ابداع شد.
در آن زمان، Antennaها به این منظور استفاده شدند تا نشان دهند امواج الکترومغناطیسی وجود دارند. صاحب ایده بهره‌گیری از Antennaها، هینریخ هرتز، دانشمند آلمانی بود که امروزه از نام او به عنوان واحد فرکانس امواج بهره می‌برند.
استفاده از امواج رادیویی برای کارکردهای معمولی در اواخر سده 1800 و اوایل 1900 شکل جدی به خود گرفت. گوگیلمو مارکونی با آزمایش Antennaهای متنوع از نظر شکل و اندازه، آنها را به تدریج از فرستنده دور کرد تا اینکه در سال 1902 موفق شد از آتلانتیک به سمت Antenna قرار گرفته در نیوفوندلند کانادا سیگنال ارسال کند.

آنتن‌ها چگونه کار می‌کنند؟

Antennaها صرفاً رساناهای الکتریکی هستند که به یک فرستنده یا گیرنده وصل می‌شوند. منظور از رسانا، یک تکه فلز، مس یا آلومینیوم می‌باشد. در دستگاه‌هایی که Antenna وجود دارد، ممکن است تنها شاهد یک تکه پلاستیک ضخیم باشید اما پلاستیک قرار گرفته به سه دلیل مورد استفاده واقع شده است؛ اولاً، از سیم بسیار نازک محافظت و از خمیدگی آن جلوگیری کند. دوماً، سیم آسیب فیزیکی نبیند و سوماً، فرسوده نشود. بسیاری از Antennaها نظیر آنتن‌های رادیویی تلسکوپی چنین پوشش‌هایی ندارند.
امواج رادیویی معمولاً فضا را در طیف الکترومغناطیسی با فرکانس‌های تقریباً بین 10 کیلوهرتز تا 100 گیگاهرتز اشغال می‌کنند. برای مثال، رادیو FM دارای فرکانس 87.5 تا 108 مگاهرتز است حال آنکه وای‌فای امواج 900 مگاهرتز، 2.4 و 3.65 گیگاهرتز دارد.
مسئولیت اصلی آنتن‌های گیرنده غالباً شنیدن فرکانس امواج رادیویی است که توسط تونر کالیبره شده‌اند و Antennaهای فرستنده نیز سیگنال‌هایی را ارسال می‌کنند که تونر مشخص می‌نماید. به همین دلیل است که هزاران هزار سیگنال رادیویی، تلویزیونی، وای‌فای، بلوتوثی، 4G و . . . در فضا پخش است. نکته جالب اینکه رادیو تنها یک نوع سیگنال را دریافت می‌کند.