ولههای فلزی در دو شکل کلی تولید میشوند؛ یعنی هر لولهای که فلزی باشد، به یکی از دو شکل زیر تولید شده است:
لولههای درزدار که با انواع جوش مستقیم یا مارپیچ، شکل میگیرند.
لولههای بدون درز یا مانیسمان.
همان طور که از اسم این دو محصول به خوبی برمیآید، تفاوت اساسی لولههای فلزی در نحوهی ساخت آنهاست. اهل صنعت میدانند، حتی اگر فرآیند جوشکاری در لوله های درزدار با دقت انجام شود و جوش لوله بسیار مستحکم باشد، بازهم مشکلاتی مانند ترک خوردن یا آسیب به لوله از قسمتهای جوشکاری شده آغاز میشود. این یعنی یک لوله درزدار در بهترین حالت ممکن، باز هم به اندازه یک لولهی بدون درز قدرت و استحکام ندارد.
لولههای بدون درز، نسبت به لولههای درزدار، مقاومت بیشتری دارند و استحکامشان در برابر انواع نیروهای خارجی بسیار مطلوبتر است. لولههای بدون درز، معمولاً در صنایعی بهکار میروند که نحوهی اتصال آنها خیلی دشوار باشد. نکته اینجاست که این لولهها کاملاً مقاوم بوده و هیچ آسیبی هنگام اتصال، نمیبینند. موارد زیر، مهمترین کاربردهای لولههای بدون درز هستند:
خطهای استخراج و انتقال نفت و گاز، صنایع پالایشگاهی و شرکتهای پتروشیمی.
مبدلهای حرارتی و گرمایی.
عایق کردن کابلهای فشار قوی برق و سایر کاربردها در نیروگاههای تولید انرژی.
آبرسانی صنعتی و آبرسانی برای امور کشاورزی
لولههای مانیسمان در کنار لولههای درزدار، جزو محصولات فولادی پُرکاربرد قرار میگیرند. این لولهها در صنایع گوناگونی مانند پتروشیمی، نیروگاهها و انواع آبرسانی کاربرد دارند و برای رفع نیاز مشتری، در ابعاد متعددی عرضه میشوند. لولههای مانیسمان، فرآیند تولید نسبتاً پیچیدهای دارند.