پایه یا کعب : به دلیل شباهت این قسمت از سماور به شکل مکعب، به آن کعب می گویند. تمام بخش های بدنه روی پایه قرار می گیرد.
شبکه : این قطعه به صورت مشبک ساخته می شود. شبکه باعث می شود که هوا راحت به داخل سماور راه پیدا کند تا زغال ها بهتر بسوزند.
شیر سماور : این بخش توسط ریختگری ساخته می شود. شیر سماور از سه قسمت ماده شیر ، نره شیر و برگه شیر تشکیل شده است.
پولکی : به حلقه ای فلزی که برای استحکام اتصال ماده شیر به بدنه سماور و زیبایی مورد استفاده قرار می گیرد ، پولکی می گویند.
بدنه : بخش اصلی سماور است که مخزنی برای آب می باشد. بدنه سماور از سه قسمت دهانه ، شکمه و انتها تشکیل می شود.
دسته سماور : دسته برای آسانی در جابه جایی در دو طرف بدنه سماور نصب می شود.
بخار کش : به حفره ای که در گوشه ای از در سماور قرار دارد ، بخارکش می گویند. این قسمت مانع تراکم بخار آب در داخل مخزن می شود.
میل و صراحی : این بخش از سه قسمت میل ، صراحی و دستگیره تشکیل می شود. برای راحتی در جا به جایی در سماور ، میل و صراحی تبیه شده است.
بادگیر : بادگیر بر روی در سماور قرار گرفته است. به صورتی ساخته می شود که قوری به راحتی روی آن قرار بگیرد. این بخش هم با شبکه های موجود در آن باعث بهتر سوختن زغال می شود.
اولین سماورهای ساخته شده بسیار ساده بودند. اما با گذشت زمان و با توجه به نیازهای قشرهای مختلف جامعه سماور در ابعاد و شکل های گوناگونی ساخته شد. کامل ترین نوع سماور، سماورهای خانگی هستند. که در تعداد بیشتری نسبت به سایر نمونه های سماور ساخته می شوند. سماورهای خانگی اکثرا استوانه ای شکل هستند. گنجایش مخزن آن ها در حدود سه الی پنج لیتر است.
مواد مورد استفاده برای ساخت سماور
برای ساخت سماورهای قدیمی و دست ساز از فلزاتی چون طلا ، نقره ، برنج ، مسوار ، ورشو و مفرغ استفاده می کردند. در کشور ایران برای ساخت سماور ، آلیاژهای ورشو و مسوار بیشتر مورد استفاده قرار می گرفت. ورق مسوار آلیاژی است که از مخلوط دو فلز مس با فلز قلع یا روی به دست می آید. ورق ورشو از تداخل فلزهایی چون مس، روی و نیکل تشکیل می شود.