جنس لباسهای بیمارستانی چیست؟
جنس لباس بیمارستانی فارغ از نوع استفاده آن باید سبک، راحت و بهداشتی باشد. همچنین از حساسیت پوستی جلوگیری کند. همان طور که می دانید، محیط بیمارستان باید عاری از هر نوع ویروس و میکروبی باشد. و این امر به طور مرتب نظارت می شود. لباس های بیمارستانی بصورت یکبار مصرف یا چند بار مصرف تولید می شوند. نوع دوم نیاز به شست و شو و ضد عفونی مداوم دارد. جنس مورد استفاده در لباس های چند بار مصرف معمولا پارچه های ترگال، تترون و فلامنت است. پارچه ترگال در تولید لباس فرم بیمارستانی مورد استفاده قرار می گیرد. این پارچه استقامت بالایی در برابر سایش و کشش دارد. ثبات رنگ خوبی در برابر شستشو و ضدعفونی نشان می دهد. تراکم خوب آن و همچنین گوله گوله نشدن پارچه در گذر زمان از دیگر ویژگی های این نوع پارچه است. پزشکان و پرستاران استفاده دارد. البته در تولید البسه فرم بیمارستانی از پارچه فاستونی هم استفاده زیادی می شود. پارچه تترون و فلامنت معمولا برای دوخت لباس بیماران استفاده می شود. متراژ بالایی از پارچه تترون بطور سالانه و با استانداردهای بهداشتی تولید می شود، تا در صنعت البسه بیمارستانی مورد استفاده قرار گیرد. چرا تترون؟ چون پارچه تترون در شستشوی مداوم مقاومت خوبی دارد؛ سبک است؛ لطیف است و بدن نما نیست.
پارچه فلامنت دارای ویژگی های مشابه تترون است. رنگ پس نمی دهد؛ قابلیت کشسانی خوبی دارد؛ حساسیت پوستی ایجاد نمی کند. و قیمت ارزان تری نسبت به تترون هم دارد. در بسیاری از مراکز درمانی و بیمارستان ها به علت مقرون به صرفه بودن این نوع پارچه، لباس های تولید شده با پارچه فلامنت را سفارش می دهند. لباس های یکبار مصرف بیمارستانی معمولا از پارچه های بدون بافت استفاده می شود. معروفترین پارچه در این سبک پارچه اسپان باند است. این پارچه ها با پرس مواد اولیه و بدون دوخت تولید می شوند. مراحل تولید آن ها در فضایی کاملا بهداشتی و با دستگاههای کاملا استریل شده صورت می گیرد. کاربرد این نوع لباس ها در مراکز بیمارستانی به علت رعایت استانداردهای بهداشتی و حذف هزینه های شستشو در حال افزایش است.
رنگها در البسه بیمارستانی چه معنایی دارند؟
در سال های دور، تنها رنگ مورد استفاده در بیمارستان ها رنگ سفید بود. با افزایش دانش در سال های اخیر مشخص شده است، که استفاده از رنگ های متنوع دیگر می تواند در بهبود شرایط درمانی کمک کند. به طور مثال جراح ها لباس سبز می پوشند، تا دید جراح نسبت به احشای قرمز رنگ تقویت شود. هرچند تنوع رنگ انرژی مثبتی به محیط بیمارستانی داده است؛ اما عامل اصلی تنوع رنگ، شناسایی موقعیت افراد است. بیمارستان دارای بخش ها و قسمت های مختلفی است. و پرسنل بیمارستان دارای وظایف متفاوتی هستند. برای ارتباط راحت بین پرسنل با هم و با بیماران نیاز است، که تشخیص آنان به راحتی صورت گیرد. تنوع رنگ کمک زیادی به شناسایی افراد می کند. در ادامه تعدادی از رنگ های مورد استفاده را بررسی می کنیم. در لباس بیماران معمولا رنگ آبی برای آقایان و رنگ صورتی برای خانم ها استفاده می شود. در لباس های اتاق عمل عمدتا از رنگ های سبز و آبی استفاده می کنند. لباس فرم پرستاران در هر بیمارستانی متفاوت است اما معمولا از ترکیب رنگ سفید و سرمه ای استفاده می کنند. پزشکان هم در بخش ها روپوش سفید می پوشند.
نکات کلیدی در انتخاب لباس بیمارستانی
جنس و کیفیت انتخاب لباسهایی با جنس مناسب و کیفیت بالا از اهمیت بالایی برخوردار است. این لباسها باید قابلیت شستشو و ضدعفونیکردن مکرر را داشته باشند بدون آنکه آسیب ببینند.
راحتی و سایز لباسهای بیمارستانی باید به گونهای باشند که کارکنان در آنها راحت باشند. انتخاب سایز مناسب و طراحی ارگونومیک میتواند به افزایش راحتی و کاهش خستگی کمک کند.
ظاهر حرفهای لباسهای بیمارستانی باید ظاهر حرفهای و مرتب داشته باشند. این امر به افزایش اعتماد بیماران و ارتقای تصویر بیمارستان کمک میکند.
ویژگیهای لباس بیمارستانی
بهداشت:لباسهای بیمارستانی باید از مواد ضدعفونیکننده تهیه شوند تا از انتقال میکروبها و عفونتها جلوگیری کنند.
راحتی:راحتی پرسنل بیمارستان در طول شیفتهای طولانی از اهمیت ویژهای برخوردار است. لباسها باید از مواد نرم و انعطافپذیر تهیه شوند.
دوام:لباسهای بیمارستانی باید دوام بالایی داشته باشند تا بتوانند در برابر شستشوهای مکرر مقاومت کنند و همچنان کیفیت اولیه خود را حفظ کنند.
قابلیت شستشو:لباسهای بیمارستانی باید به راحتی قابل شستشو باشند و توانایی تحمل شستشوهای مکرر با آب گرم و مواد ضدعفونیکننده را داشته باشند.
