پروفیل های ساختمانی گونه ای از مصالح ساختمانی هستند که در ساخت ساختمان ها به کار برده می شوند. نورد گرم و نورد سرد به عنوان روش های تولید پروفیل های ساختمانی مطرح هستند. در تولید پروفیل ساختمانی به روش نورد گرم، شمش فولادی را در دماهای بسیار بالا نورد می کنند و محصول به دست آمده به شکل میلگرد، تسمه، ورق، لوله، قوطی و سپری است.
در تولید پروفیل به روش نورد سرد، ورق های فولادی را به وسیله پرس و خم کردن شکل می دهند. محصولاتی که توسط روش نورد سرد تولید می شوند در مواردی ازجمله چارچوب درب ها، ناودانی و تیرهای سقف کاذب به کار برده می شوند. همچنین روش دیگری نیز برای تولید پروفیل های ساختمانی وجود دارد که ترکیبی از روش نورد سرد و گرم بوده و به روش مرکب معروف است.
🔘 پروفیل آلومینیومی 🔘
پروفیل های آلومینیومی معمولا برای اهداف ساختاری برخی محصولات جانبی مورد استفاده قرار میگیرند. در همین راستا می توان به سه نوع پروفیل آلومینیومی با توجه به کاربرد آنها اشاره کرد: ساختمانی، معماری و صنعتی.
🔘 پروفیل گالوانیزه 🔘
تولید پروفیل های گالوانیزه یک فرآیند شیمیایی، الکتریکی یا مکانیکی است که در آن پوشش محافظ از جنس عنصر روی، بر روی فولاد یا آهن اضافه می شود تا از زنگ زدگی فولاد یا آهن جلوگیری کند. متداول ترین روش تولید پروفیل های گالوانیزه، تولید پروفیل های گالوانیزه با روش گالوانیزه گرم است، که در آن مقاطع فولادی در حمام روی مذاب غوطه ور می شوند.
پروفیل های گالوانیزه دارای مزایایی بوده که مهم ترین آنها عبارتند از:
_ برخورداری از هزینه کمتر و در عین حال محافظت از خوردگی در محیط های خورنده و نامساعد
_ جلوگیری از آسیب مکانیکی به پروفیل نظیر سایش در نتیجهی گالوانیزه شدن
_ قابلیت بازرسی چشمی و بدون نیاز به تست های مخرب
🔘 پروفیل کامپوزیتی 🔘
پروفیل های کامپوزیتی برای کاربردهای مختلف بسیار متنوع هستند. فرآیند تولید آنها، پالتروژن است که با انتخاب سیستم رزین مناسب ، نوع الیاف و عملیات سطحی، می توان به خواص ویژه ای مانند مقاومت در برابر حرارت و پایداری شیمیایی دست یافت و پروفیل ها را متناسب با نیازهای کاربردی خاص تولید کرد. این پروفایلها در اشکال مختلف، شامل مقاطع U، H، I، L، T، C و Z شکل تولید می شوند.
از جمله مزایای این پروفیل ها می توان به مقاومت بالا در برابر خوردگی، وزن پایین، مقاوم به ارتعاشات، سرعت بالای تولید و هزینه تمام شده کمتر اشاره کرد و محدودیت در شکل قالب، کاهش تنوع سطح مقطع مقاطع تولیدی و ضعف در مقابل سوراخ کاری از جمله معایب این پروفیل است.
