اکسیژن اولین عامل ایجاد کننده خوردگی است. چنانچه اکسیژن در آب تغذیه این دیگ حل شود موجب اکسید شدن فلز می شود. در دمای 60 درجه به بالا میزان خوردگی بیشتر نیز می شود. این نوع خوردگی خطرناک بوده و با گذشت مدت کوتاهی مخزن و لوله ها سوراخ می شوند با کنترل اکسیژن در آب تغذیه این اتفاق رخ نمی دهد.
گازهای کربنیک دومین عامل خوردگی است. همه ما می دانیم که با حل شدن این گاز با آب تغذیه دیگ بخار خاصیت اسیدی اتفاق می افتد . با تفکیک اسید تولید شده در آب هیدروژن خارج می شود.
با آزاد شدن یون های هیدروژن پی اچ آب کاهش می یابد. با کاهش پی اچ آب اسیدی می شود. چنانچه بی کربنات در آب تغذیه موجود باشد گاز کربنیک اسید ایجاد می شود. بی کربنات در مجاورت با حرارت ناشی از سوختن به کربنات تبدیل شده و در نهایت گاز کربنیک آزاد می شود. این گاز کربنیک همراه با بخار آب تمام قسمت های دیگ بخار را پوشش می دهد. این گاز در دماهای خیلی پایین در آب حل شده و موجب پوسیدگی و خوردگی فلز می شود. همچنین ضخامت دیواره های مخزن و لوله ها کاهش می یابد.
با هیدرولیز شدن نمک عمل خوردگی و پوسیدگی ایجاد می شود. نمک هایی همچون کلرید منیزیم در اثر مجاورت با حرارت ناشی از سوختن به هیدرولیز تبدیل می شوند. هیدرولیز شدن نمک در آب تغذیه اسید کلریدریک را تولید می کند. اسیدهای تولید شده به سطح فلز حمله کرده و موجب پوسیدگی و زنگ زدگی می شود.
برای جلوگیری از پوسیدگی دیگ بخار چه اقدامی نیاز است؟
در همان ابتدای راه اندازی سیستم به کمک مواد شیمیایی، لایه ی محافظتی روی سطح حرارتی این دیگ ایجاد کنید ، عملی کردن این روش نیاز به پرداخت هزینه زیادی دارد. همچنین با دقت در انتخاب فلز می توانید از پوسیدگی پیشگیری نمایید. نصب درست سختی گیر و تصفیه درست آب تغذیه این دیگ از دیگر روش های جلوگیری از خوردگی این دیگ می باشد.