روش‌های پرورش شترمرغ

✔️ پرورش شترمرغ به روش سیستم باز

این روش بیشتر مختص نواحی بیابانی است، چرا که شترمرغ سازگاری بهتری با این گونه موقیعت آب و هوایی دارد. همچنین این مدل سبب کاهش هزینه‌ها تا حد زیادی می‌شود. در روش سیستم باز، حتی هزینه متغیر خرید مواد غذایی برای دام هم کاهش زیادی پیدا می‌کند، دلیل آن هم این است که پرنده از گیاهان زمین بیش از نیمی از نیاز خود به مواد غذایی را برطرف می‌کند. مکان لازم برای این روش باید مراتع باز و پوشیده از گیاه باشد. از مزایای دیگر این سیستم می‌توان به هزینه‌های پایین نگهداری پرندگان مولد و سرمایه‌گذاری کم آن اشاره کرد.

✔️ پرورش شترمرغ به روش سیستم نیمه باز

در این روش نگهداری و پرورش شترمرغ، وسعت زمین مورد نیاز در حدود 40 هکتار خواهد بود. با لاین بندی زمین، شترمرغ‌ها گروه بندی می‌شوند و در هر پهنه 10 تا 20 هکتاری، 10 تا 15 شترمرغ نر و 20 تا 25 شترمرغ ماده، قرار می‌گیرند. از مزیت‌های این روش می‌توان به این مورد اشاره کرد که کنترل بیشتری روی دام‌ها انجام می‌شود و جفتگیری پرندگان راحت‌تر است.

✔️ پرورش شترمرغ به روش سیستم بسته

در این سیستم مساحت کمتری مورد نیاز است. چیزی در حدود 10 تا 15 هکتار کفایت می‌کند. برای هر ماده مولد، یک نر در نظر گرفته می‌شود و می‌توان کنترل کاملی روی پرندگان از هر لحاظی داشت. از مزایای این روش می‌توان به نگهداری راحت شترمرغ‌ها اشاره کرد. همچنین به واسطه کنترل دقیق روی حیوانات، میتوان اطالاعات دقیقی راجع به هر شترمرغ و تخم‌های نطفه‌دار کسب کرد.