فولادهای متداول از کربن با درصد وزنی حدود چند هزارم درصد تا یک درصد برخوردار هستند. همچنین تمامی فولادها مقادیر متغیری از عناصر دیگر بهویژه منگنز را دارا میباشند. منگنز علاوه بر کاهش اکسیژن مذاب، توانایی کار گرم فولاد را نیز بهبود میبخشد و منجر به افزایش آن میگردد.
سیلیسیم، فسفر و سولفور نیز در اندازههای کوچک وجود دارند. امکان بودن مواد دیگر نیز در مقادیر بسیار کم به علت طبیعت فرآیند تولید فولاد یا ایجاد خواص مطلوب وجود دارد. فولاد میتواند به صورت ریخته یا شمش تولید گردد و یا میتوان با گرم کردن مجدد، بر روی آن با استفاده از یکی از روشهای نورد، اکستروژن، فورج یا دیگر روشهای دیگر تولید شکل داده شود. برای کاربردهای مهندسی فولادهای شکل داده شده، با داشتن فرم، کیفیت سطحی، استحکام و دمای کاری متنوع، بیشترین کاربری را دارا هستند.
کاربرد انواع مختلف فولاد چیست؟
فولاد در صورتی که تا 0.2 درصد کربن داشته باشد، در ساختن سیم، لوله و ورق فولاد مورد استفاده قرار میگیرد. فولاد متوسط 0.2 تا 0.6 کربن داشته و در ساخت ریل، دیگ بخار و قطعات ساختمانی استفاده میشود.
درصورتیکه میزان کربن فولاد 0.6 تا 1.5 درصد باشد، فولاد سخت خواهد بود و در تولید ابزارآلات، فنر، لوازم آشپزخانه همچون کارد و چنگال، کاربرد دارد. از آنجایی که بعضی از فولادها در برابر دما و حرارت بالا، از خود مقاومت بسیاری نشان میدهند، از آنها در ساخت انواع مخزن و لوله در پالایشگاهها و کارخانهها، استفاده میگردد.