در بسیاری از مواقع افراد ترجیح میدهند کارهای تخصصی خود را به افراد متخصص بسپارند. درواقع آنها میخواهند که انجام تمام یا بخشی از کارهایشان را به فرد دیگری بسپارند. در اصطلاح تخصصی به این کار وکالت دادن به شخصی دیگر گفته میشود. کسی که به او برای انجام کاری وکالت داده میشود ممکن است شخصی عادی یا در مواقعی وکیل دادگستری باشد.
وکیل به چه کسی گفته میشود؟
وکیل به کسی گفته میشود که از طرف یک فرد حقیقی یا حقوقی برای انجام کاری مأمور شود. این مأموریت معمولاً به موجب عقد وکالت ایجاد خواهد شد.
وکالت چیست؟
وکالت در لغت به معنای واگذار کردن و تفویض امری به دیگری است. معنای حقوقی این واژه نیز به معنای لغوی آن نزدیک است. در اصطلاح حقوقی وکالت به قراردادی گفته میشود که یکی از طرفین به موجب آن طرف مقابل را برای انجام دادن کارهای مشخصی، نایب یا وکیل خود میکند. در این رابطه به فرد وکالت دهنده «موکل» و به کسی که به او وکالت داده میشود «وکیل» میگویند.
مورد وکالت چیست؟
مورد وکالت نباید جزو مواردی باشد که بر اساس قانون، مباشرت شخص اصیل برای انجام کاری را ضروری بداند. به عنوان مثال، وکالت در سوگند از این دست وکالتها به حساب میآید. وکالت حتماً باید معلوم باشد. اگر وکالتی از نوع مطلق باشد، محدود به امور اداری و تصرفهای مادی خواهد بود. موضوع وکالت میتواند در حوزۀ مسائل حقوقی یا امور مادی باشد. به عنوان مثال، وکالت در عقد ازدواج، امری حقوقی محسوب میشود. اما وکالت در پرداخت مالیات، جزو امور و تصرفات مادی است.
شرایط و ضوابط عقد وکالت چیست؟
مهمترین نکته در موضوع وکالت، پذیرش هر دو طرف است. به این معنا که یک فرد بدون اطلاع و رضایت شخص دیگر، نمیتواند او را وکیل خود بکند. براساس عقد وکالت، وکیل در انجام وظیفهای مشخص، جانشین موکل خود میشود. کاری که وکیل انجام میدهد هیچ تفاوتی با کاری که خود موکل قرار بوده انجام بدهد نخواهد داشت.
