☑️ روش تدریس زبانی
به نظر می رسد نام این رویکرد آموزشی گویای نوع تدریس باشد؛ بر اساس این رویکرد، معلم با تکیه بر زبان و کلام خود به عنوان متکلم وحده و تنها گوینده کلاس درس، شروع به آموزش مواد درسی می کند؛ این روش جز روش های تدریس سنتی است.
تعامل مدرس با دانش آموز در این روش کم است و معلم بنابر صلاحدید خود می تواند از لوازم کمک آموزشی استفاده کند. نتایج مطالعات نشان می دهد، میزان یادگیری کسانی که در کلاس های درس با این روش حضور دارند به نسبت دیگر افراد، کمتر است.
مطمئن نبودن از میزان یادگیری دانش آموزان، خسته کننده بودن روش تدریس، نداشتن خلاقیت و ابتکار عمل در معلم و عدم ایجاد آن در دانش آموزان، توهم اشراف علمی و دانش در مدرس، یادگیری سطحی در دانش آموزان، فراموش شدن مطالب آموزشی با سرعت بالاتر، از جمله انتقاداتی است که به این روش آموزشی وارد شده است.
☑️ روش تدریس فعال
همچون روش تدریس دانش آموز محور، دانش آموزان در فرآیند تدریس حضور فعال دارند و با همکاری و مشارکت با معلم سعی می کنند کلاس درس را اداره و در امر آموزش شرکت کنند.
مربی در این روش به دانش آموز در جهت پیدا کردن راهکار و راه حل کمک کرده و یادگیری اکتشافی در آن ها را تقویت می کند.
تنوع در تدریس در این روش زیاد است، اعتماد به نفس دانش آموزان در این روش بالا می رود، یادگیری بهتر صورت می گیرد، علاقه دانش آموز به درس زیاد است و ابتکار عمل در این روش دیده می شود.
☑️ روش تدریس آموزش متمایز
در این رویکرد به ارضا و برآورده ساختن نیازهای متنوع دانش آموزان در کلاس درس تاکید می شود؛ در این رویکرد بر سبک ها، توانایی ها و زمینه های یادگیری منحصر به فرد در دانش آموزان و ایجاد یک محیط یادگیری که بتواند این تفاوت ها را در خود جای دهد، تاکید و توجه ویژه می شود.
معلم با انتخاب این رویکرد آموزشی، آموزش خود را متناسب با نیازهای خاص هر دانش آموز تنظیم می کند و با ارائه فعالیت های یادگیری و ارزیابی به دانش آموزان در جهت شناختن خود و یافتن نقاط قوت و ضعف خود کمک می کنند و آن ها را در جهت بهبود و توسعه شخصی، راهنمایی می کنند.
همچنین، در این رویکرد نقش و مشارکت دانش آموزان در یادگیری زیاد است اما ایرادی که می توان بر این روش آموزشی وارد کرد، سخت و چالش برانگیز بودن، مدیریت فعالیتها و ارزیابیهای مختلف برای هر دانشآموز، به ویژه در کلاسهای بزرگ تر می باشد و از دیگر سو، برخی دانش آموزان نیاز به راهنمایی و ساختار بیشتر در کلاس درس دارند.
☑️ روش یادگیری مبتنی بر پروژه
تاکید اصلی در این روش تدریس بر تجربیات عملی در دنیای واثعی و حل مشارکتی مشکلات و یافتن راه حل می باشد. دانش آموزان در یک مدت زمان مشخص به صورت گروهی بر یک پروژه با موضوعات مختلف با هدف به دست آوردن یک نتیجه یا راه حل ملموس کار می کنند.
این روش تدریس به ارتقای تفکر انتقادی، مهارت حل مسئله، توسعه همکاری و مشارکت، به کار بردن راه حل های به دست آمده و استفاده از آموخته ها از پروژه در زندگی روزمره در دانش آموزان کمک می کند و احساس تعهد در یادگیری را در دانش آموز تقویت می کند و باعث ایجاد انگیزه و کار بر روی علایق مشترک در آن ها می شود.
☑️ روش یادگیری گروهی
نام دیگر این روش تدریس، یادگیری مشارکتی است؛ نقش تعامل و همکاری میان دانش آموزان در این روش تدریس پر رنگ است. دانش آموزان در گروه های بزرگ و کوچک برای یادگیری و حل تکالیف با یکدیگر همکاری کرده و سعی بر حل مسائل دارند و یادگیری از یکدیگر دارند.
این روش تدریس به افزایش مشارکت دانشآموزان، ارتقای مهارتهای تفکر انتقادی، تقویت حس اجتماعی و همکاری در بین دانش آموزان، افزایش انگیزه و اعتماد به نفس، توسعه یادگیری عمیق و توسعه مهارت های اجتماعی کمک می کند.
تشویق دانش آموزان به داشتن نقش فعال در یادگیری، همکاری با یکدیگر، به اشتراک گذاشتن مهارت ها و یادگیری از یکدیگر از مزایای این روش تدریس است.
سطوح مختلف بهره هوشی، مهارت، دانش و مشارکت می تواند در گروه عدم تعادل ایجاد کند و باعث ناراحتی و اضطراب برخی دانش آموزان شود و برعملکرد و تجربه یادگیری آن ها تاثیر منفی بگذارد و این مسئله از جمله معایب این روش تدریس است.
☑️ روش یادگیری فردی
مسئولیت یادگیری در روش یادگیری فردی یا خود راهبردی بر عهده دانش آموز است؛ دانش آموز باید اهداف تحصیلی خود را پیدا کند، منابع درسی را انتخاب کرده و با سرعت منحصر به فرد خود به صورت فعالانه در امر آموزش یادگیری قدم بردارد.
معلم دانش آموز را راهنمایی و حمایت کرده و منابعی که لازم دارد را در اختیارش قرار می دهد.
تنظیم نیازها و علایق با تجربیات یادگیری از جمله مهم ترین مزیت های این روش تدریس است و همین باعث انگیزه بیشتر برای یادگیری، مشارکت در امر آموزش و حفظ دانش می شود و مهارت های مهمی مانند خود تنظیمی و مدیریت زمان و تفکر انتقادی را در دانش آموز تقویت می کند.
تجربه احساس انزوا، عدم تعامل اجتماعی، دریافت نکردن بازخورد از جمله معایب این روش آموزشی است و این روش برای دانش آموزانی که خود تنظیمی ندارند و نمی توانند زمان را به خوبی مدیریت کنند و از نظم و انضباط بالایی برخوردار نیستند و نمی توانند به صورت مستقل درس بخوانند، گزینه خوبی به نظر نمی رسد.
☑️ روش تدریس برنامه ای
در این روش خود دانش آموز یک موضوع درسی را انتخاب کرده و آن را به بخش های کوچک تر تقسیم می کند و با برنامه ریزی مرحله به مرحله آن را یاد می گیرد و پس از اتمام هر مرحله به مرحله بعدی می رود.
