با وجود این که راه های مختلف ریلی، هوایی و دریایی برای انتقال بار و مسافر در ایران و جهان وجود دارد، همچنان حمل و نقل جاده ای پر مصرف ترین راه برای انتقال محسوب می شود. اصلی ترین علت این موضوع را می توان ارزان بودن این مسیر – به عنوان یکی از مزایای حمل و نقل جاده ای – دانست.
انواع حمل و نقل جاده ای
به طور کلی حمل و نقل جاده ای به دو دسته بزرگ حمل و نقل مسافر و حمل و نقل بار تقسیم می شود. در گذشته نه چندان دور انسان ها کمتر سعی می کردند از شهر و دیار خودشان سفر کنند و این مسئله محدود به عده ای خاص بود. اما امروز سفر جزئی از زندگی روزمره انسان ها شده است. از طرف دیگر با گسترش شهرها و ارتباطات بین آن ها عملا برای بسیاری از ما حمل و نقل جاده ای حکم مرگ و زندگی پیدا کرده است که بیشتر این کار از کانال پایانه باربری عبور می کند.
به طور مثال کافی است به ارتباطات بین شهر کرج و تهران نگاه کنید. روزانه چند میلیون انسان بین این دو شهر در حال جابجایی هستند. بنابراین کاملا مشخص است که این نوع حمل و نقل چه بار بزرگی از ترافیک حمل مسافر را در اختیار دارد. اما یکی دیگر از انواع حمل و نقل جاده ای مربوط به حمل و نقل بار و بارنامه هوشمند است. مسئله ای که به طور مستقیم بسیاری از ما با آن درگیر نیستیم، اما تاثیر زیادی در زندگی ما دارد. تنها کافی است یکی از انواع کالا های اساسی مانند تخم مرغ با چند روز تاخیر به دست بازار محلی برسد. همین یک مورد کافی است تا بازار و جو عمومی جامعه به هم بریزد. بخش بزرگی از انتقال بار و کالاها توسط حمل و نقل زمینی یا جاده ای انجام می گیرد. این موضوع ارتباط مستقیم به یکی از انواع مزایای حمل و نقل جاده ای دارد. به عبارت ساده تر این نوع حمل و نقل بر خلاف سایر انواع حمل و نقل های دریایی، ریلی یا هوایی نیازی به هیچ زیرساخت خاصی ندارد و به هر شهر و روستا با کمترین امکانات نیز می تواند خدمات ارائه بدهد. از این رو حمل و نقل جاده ای به نوعی شریان اصلی اقتصادی را در اختیار دارد. زیرا می تواند بیشترین حجم کالا و بار را در کشور جا به جا کند.
