درختان مرکبات در انواع مختلف خاک ، از ماسه تا رس رشد میکنند . خاکهایی که دارای بافت متوسط، عمیق، خاک رس ماسهای یا شن و ماسه رسی ، نفوذ پذیر، با زهکشی خوب، و بدون نمک هستند، ایده آل در نظر گرفته میشوند .
از خاک رس باید اجتناب شود چون اکسیژناسیون و عملکرد طبیعی سیستم ریشه را از بین میبرند، در حالی که خاکهای آهکی نیز باعث اختلالات تغذیهای و کمبودهای تغذیهای میشود که مانع رشد درختان میشود.
درختان مرکبات از یک pH کمی اسیدی برخوردارند، با این حال آنها میتوانند به طور طبیعی رشد کنند و عملکرد عالی را در محدوده pH بین 6 و 7.5 تولید کنند. آنها در مناطقی با آب و هوای خفیف، ساحلی، بدون باد و سرما قوی رشد میکنند.
آنها مقاومت کمی به سرما نشان میدهند، در حالی که درختان پرتقال بیشترین مقاومت را دارند، به دنبال آن درخت نارنگی و درخت لیمو که آخرین است.
از جوانه زدن تا نشاندن میوه (بهمن - فروردین)
با استفاده از انواع کود ارگانیک حیوانی و کودهای شیمیایی نظیر کود اوره، کود آهن ، پتاسیم، هیومیک اسید میتوان محصول بسیار خوبی را برداشت کرد.
در اواسط ماه اسفند، زمانی که درجه حرارت ، بالا میرود، تابش خورشید در بهار باعث شکوفایی جوانه میشود . در طول این مدت، فعالیت سیستم ریشه تشدید میشود و جذب آب و مواد مغذی افزایش مییابد، به طوری که نیازهای بالایی ازجوانه زدن و گلدهی پوشش داده شده است. گل ها به طور کامل رشد میکنند، در خوشه تشکیل میشوند و درختان به مراحل گلدهی ونشاندن میوه میروند. تعداد گل و باروری آنها به طور قابل ملاحظهای تحت تأثیر موقعیت آنها بر روی درخت، بار از سال گذشته، حضور میوههای برداشت نشده، سطح رطوبت و وضعیت تغذیه درختان است .
وجود عناصری نظیر نیتروژن، فسفرِ، پتاسیم ، آهن برای رشد و باروری درختان مرکبات ضروری است . کسانی که در باغ خود از درختان پرتقال، نارنگی، لیمو ، نارنج دارند بهتر است از کودهایی استفاده کنند که عناصر بالا در آنها وجود داشته باشند. البته از کود هیدروپونیک هم برای کشتهای از این دست استفاده میشود.
(N) نیتروژن باعث جوانه زدن میشود، فتوسنتز را افزایش میدهد، جوانهها را فراهم میآورد و گلهایی را با پروتئینهای لازم پرورش میدهد و رشد جوانههای گل را کامل میکند. باروری گلها را افزایش میدهد و پس از جوانه زدن ،کاهش شکوفه و افتادن میوه را کاهش میدهد.
(P) - فسفر باعث رشد ریشه ها میشود، موهای ریشه را تقویت میکند و مقدار زیادی انرژی مورد نیاز در طول گلدهی وباردهی میوه را تضمین میکند.
(K) - پتاسیم تقریبا در هر فعالیت متابولیکی درخت دخیل است. این دررشد رویشی و ریشهای ،مشارکت میکند و در تولید و مهاجرت مواد فتوسنتزی به گلها و میوههای تازه شرکت میکند و از جذب زیاد و مصرف آب توسط درختان جلوگیری میکند.
(Mg) - منیزیم باعث افزایش جوانهزنی، افزایش فتوسنتز میشود و گلهایی با مواد مغذی، فراهم میآورد و سبب بار دادن میوه میشود.
Zn/Mn/Fe هنگامی که آن به ردیابی عناصر (وجود یک عنصر شیمیایی تنها در مقادیر دقیقه در یک نمونه یا محیط خاص) میرسد ، روی بر جوانه تاثیر میگذارد، اما تاثیر اصلی آن بر تعداد و باروری گلها است، باعث رسیدن میوهها میشود و میوهها بر روی درخت باقی بمانند.
از زمان رسیدن تا برداشت
با تبدیل بخش بزرگی از اسیدهای موجود به قندها و جایگزینی کلروفیل در پوست با کاروتنوئیدها و زانتوفیلیها توسعه میوه کامل شده است. در طول این زمان، مازاد مواد نگهدارنده تولید شده توسط برگ در تنه ذخیره میشود تا طی سالهای بعد از بذر استفاده شود، در حالی که مصرف مواد مغذی در حداقل زمانی است که درجه حرارت کاهش می یابد..
لقاح پایه (اسفند)
لقاح اولیه در پایان زمستان اتفاق میافتد، به طوری که تمام مواد مغذی در هنگام تکامل درخت در دسترس هستند و نیاز به تنظیم گل و میوه می تواند پوشش داده شود.
عرضه در این مرحله است:
½نیتروژن(N)
2/3فسفر(P)
1/3پتاسیم(K)
در لقاح اولیه، نیتروژن باید در فرم آمونیاک خود ارائه شود، به طوری که از تلفات به لایه های عمیقتر خاک جلوگیری شود و در طول لقاح و مرحله تولید مثل درختان در دسترس باشد.
کودهای توصیه شده برای استفاده، کودهای تثبیت شده (Nutritive)، به عنوان محافظت از آمونیاک نیتروژن و اطمینان از رشد محصول برای دوره های طولانیتر، کودهای چند منظوره تکمیلکننده (Complefert) که به طور کامل نیازهای گیاهان را در مواد مغذی اولیه ((N, P, K) و ثانویه(Mg, S) ، و عناصر ردیابی (Fe, B, Zn) پوشش میدهد.