در انتخاب بین آبگرمکن دیواری و زمینی عوامل مختلفی مانند جمعیت خانواده و میزان آب گرم بهداشتی مورد نیاز دخیل می باشد. همچنین نکته ی مهمی که در انتخاب یک آبگرمکن مناسب، که تخصصی تر است حجم ذخیره آن می باشد.
بیشتر خریداران بر این باورند که آبگرمکن مخزن دار بهتر و قویتر می باشد در صورتی که اینطور نیست.
در واقع یک آبگرمکن مخزن دار دارای دبی آب کمتری نسبت به آبگرمکن فوری بدون مخزن است به زبان ساده تر می توان گفت که، توان انتقال حرارت به دآب در آبگرمکن لحظهای بیشتر از آبگرمکن مخزن دار است این تفاوت زمانی قابل درک است که دو دستگاه آبگرمکن مخزن دار و دیگری بدون مخزن به دو عدد شیر که کاملا باز هستند متصل شود.
در ابتدا دمای آب خروجی از شیر در هر دو ثابت است اما بعد از چند دقیقه دمای آب گرم خروجی که از آبگرمکن مخزن دار خارج میشود افت میکند چرا که آب گرم داخل مخزن مصرف شده و آب سرد جایگزین میشود.
به زبان ساده تر می توان گفت که زمان گرم کردن حجم ثابتی از آب در آبگرمکن مخزن دار بیشتر از آبگرمکن دیواری است این مقایسه صرفاً جهت انواع آبگرمکن گازی ایستاده و دیواری است.
آبگرمکن های ایستاده به دلیل داشتن مخازن بزرگ حتی در هنگام قطع شدن آب، آب گرم بهداشتی در دسترس دارد. همچنین آبگرمکن زمینی به دلیل حجم زیاد فضای زیادی را اشغال می کند بنابراین استفاده از آبگرمکن دیواری در مکان هایی با متراژ کم توصیه می شود.
از معایب آبگرمکن های ایستاده میتوان به اتلاف انرژی اشاره نمود زیرا آبگرمکن آب را گرم کرده و اگر مصرف نشود پس از مدتی گرمای آب از دست می رود که این یعنی هدر رفتن برق یا گاز.
در صورتیکه آبگرمکن های دیواری، تنها آب مورد استفاده ی شما را گرم می نماید و بطور کلی دارای بازدهی بالاتری می باشد و منبع آبگرم بی پایانی را برای شما فراهم می کند.
از آنجایی که آبگرمکن دیواری بدون مخزن آب است، احتمال نشت آب به بیرون از بدنه، در آن بسیار کم است. در صورتیکه این احتمال در آبگرمکن مخزن دار ایستاده بسیار بالا است. از دیگر ایرادات این نوع آبگرمکن ته نشین شدن املاح معدنی آب، داخل مخزن است.
