برای لولهکشی آب ساختمان و اجرای لولهکشی فاضلاب، از مرحله نصب کنتور آب تا اجرای نهایی لولهکشی، قوانین و استانداردهایی تعریف شده که در ادامه به آنها میپردازیم:
🔶 یکی از موارد مهمی که در لولهکشی آب ساختمان باید در نظر گرفته شود، تناسب عمق بستر لولهکشی با لولهکشی است. لولههای آب و فاضلاب در جایی باید نصب شوند که نه زیاد عمیق باشد و نه زیاد سطحی. چون فشار زیاد خاک روی سلامت لوله تأثیر منفی میگذارد. به علاوه، تماس سطحی لوله با خاک باعث میشود که لوله در معرض برخورد با اجسام مختلفی قرار گیرد. پس عمق نصب لوله خیلی مهم است.
🔶 با توجه به اینکه لولههای تعبیهشده حامل چه مادهای هستند، لولهکشی متفاوت است. مثلاً لولهای که برای لولهکشی آب آشامیدنی استفاده میشود نیازمندیهای متفاوتی از لولهای که برای فاضلاب استفاده میشود دارد. جنس لوله برای آب آشامیدنی بسیار مهم است که کیفیت مناسبی داشته باشد و ضخامت و سلامت لوله، هم برای آب آشامیدنی و هم فاضلاب، فاکتوری حیاتی است.
🔶 با توجه به مصرف و کاربرد، اندازه قطر لولهکشی آب مهم است. برای مثال، قطر لولهای که برای انتقال مواد آلوده و ضایعات به فاضلاب در نظر گرفته میشود باید در حدی باشد که مشکلاتی مانند گرفتگی و شکستگی لولهها را در پی نداشته باشد. ( برای اطلاعات بیشتر میتوانید مقاله بیمه ترکیدگی لوله آب را مطالعه کنید.)
🔶 یکی دیگر از مواردی که در استاندارد لولهکشی آب ساختمان اهمیت دارد، توجه به تأثیرات دمای محیط بر روی لولههاست. سرمای مستقیم، گرمای زیاد، سایش و … بر عمر مفید لولههای آب و فاضلاب تأثیر میگذارد.
🔶 طبق استاندارد لولهکشی آب ساختمان، لولهکشی باید در مسیری کوتاه و با کمترین پیچ و خم انجام شود. علاوه بر این، لولهها با دیوارهای ساختمان باید به صورت موازی و یا عمود قرار بگیرند.
🔶لولهکشی آب سرد و گرم باید در همسایگی دیوارها، تیغهها و سقفها باشد و حتیالامکان به صورت کفخواب انجام نشود. اگر در ساختمانی تیم تأسیسات مجبور به نصب لولهها به صورت کفخواب شد، حداقل باید محل لولههای عمودی طوری در نظر گرفته شود که اندازه طولی لوله کفخواب، کوتاهترین حالت ممکن باشد.
🔶 مسیر لولههای آب و سایر رشتههای ساختمانی مانند برق، باید پیش از لولهکشی مشخص شود تا تداخلی با هم نداشته باشند و مشکلی ایجاد نکنند.
🔶 فاصله لولهها از هم و محل نصب آنها باید به گونهای باشد که برای عایقکاری و تعمیرات دسترسی به آنها آسان باشد.
🔶 لولههای افقی باید طوری نصب شوند که شکم ندهند و در ارتفاع مناسبی قرار داشته باشند. این لولهها باید شیب یکنواختی حداقل برابر ۱ سانتیمتر در هر ۱۰۰۰ سانتیمتر به سمت نقاط پایین لولهکشی داشته باشند تا در مواقع لازم بتوان آنها را خالی کرد. اگر تأمین این شیب میسر نباشد، باید مسیرهای فرعی در طول مسیر لولهکشی برای تخلیه ایجاد کرد و لوله را از این نقاط به صورت قائم به سطح بالاتری برد.
🔶 انشعابها باید به سمت لولههای قائم و یا لولههای اصلی شیب داشته باشند.
🔶 در ساختمانهای بلند، نیاز است که از پمپ برای تأمین فشار آب استاندارد استفاده کرد.
🔶 همه ساختمانها باید در لولهکشی فاضلاب به سیفون مجهز باشند تا از ایجاد بوی بد در ساختمان جلوگیری شود و نیز مانع خروج حشرات شود. در مورد نصب سیفون هم باید استاندارهای لازم رعایت شود.
🔶 در مورد تجهیزات گرمایشی، لولهها باید نسبت به انبساط آب و درجه حرارت آن مقاوم باشند تا پس از گذشت مدت زمانی، آسیب نبینند.
🔶 در صورت استفاده از لولههای پلیمری، باید از آنها در برابر نور خورشید محافظت کرد. چون نور خورشید هم باعث آسیب و هم فرسودگی این لولهها میشود و هم روی کیفیت آب تأثیر میگذارد.
🔶 لولهکشی در فضای باز نیاز به استفاده از عایق مناسب دارد که از لولهها در برابر عوامل محیطی محافظت کند.
🔶 طبق استاندارد لولهکشی آب ساختمان، لولهها باید در برابر خوردگی مقاوم باشند.
🔶 پس از اینکه لولهکشی انجام شد، باید تست نشتی انجام شود تا در صورتی که مشکلی وجود داشت، قبل از اجرای بقیه پروژه ساخت و ساز، این مشکل برطرف شود.