جعبه چسبانی آخرین مرحله از تولید یک بسته بندی مقوایی یا کارتنی است. این که یک جعبه نیاز به جعبه چسبانی دارد یا ندارد. از طراحی استراکچر بسته بندی مشخص می‌شود. برای مثال استراکچر جعبه با درب کیبوردی به گونه‌ای است که بدون نیاز به جعبه چسبانی سر هم می‌شود.
در طراحی استراکچر جعبه‌های کارتنی و مقوایی که نیاز به جعبه چسبانی دارند. یک لبه باریک اضافی در نظر گرفته می‌شود. که به یکی از دو ضلعی که باید به هم چسبانده شوند متصل است. این لبه پس از اتمام مراحل چاپ و پس از چاپ و برش و دایکات بسته بندی، به وسیله چسب به ضلع دیگر چسبانده می‌شود. درست مانند ساخت مکعب مقوایی که همه در دوران دبستان آن را انجام داده‌ایم.
روش‌های جعبه چسبانی
جعبه چسبانی به دو روش اتوماتیک و دستی انجام می‌شود. اگر تیراژ بسته بندی بالا باشد و فرم آن شامل فرم‌های استاندارد مورد استفاده در دستگاه جعبه چسبانی باشد می‌توان این کار را به روش اتوماتیک انجام داد. در غیر این صورت روش دستی مقرون بصرفه‌تر است.
لب چسب
به لبه اضافه‌ای که به چسب آغشته شده و به لبه دیگر می‌چسبد لب چسب گفته می‌شود. لب چسب نباید با موادی مانند سلفون یا یووی UV پوشانده شود. حتی بهتر است به رنگ چاپ نیز آغشته نشود. تا چسب بخوبی به سطح مقوا بچسبد. به این موضوع باید در زمان طراحی گرافیک بسته بندی توجه شود و گرافیست روی لب چسب از طرح و رنگ استفاده نکند.
جعبه چسبانی استراکچرهای عمومی جعبه مانند جعبه درب دارویی و جعبه ته قفل، با یک لب چسب انجام می‌شود. اما جعبه هایی هم هستند که بیش از یک لب چسب دارند.
جعبه هشت گوش چسب
یکی از معروف ترین جعبه های هشت گوش چسب جعبه همبرگر مک دونالدی است. این جعبه به دلیل دارا بودن چهار لب چسب در زیره و چهار لب چسب در درب، و همچنین بالا بودن تقاضا برای آن، با دستگاه اختصاصی و به صورت تمام اتوماتیک تولید می‌شود.
جعبه چهار گوش چسب
این جعبه بدون درب است و چهار لب چسب در گوشه‌ها دارد. کاربرد آن بیشتر در بسته بندی فست فود به عنوان پلیت سیب زمینی است.
در تولید جعبه‌های کارتنی نیز مواقعی پیش می‌آید که ابعاد جعبه به حدی بزرگ است که گسترده آن در یک شیت جا نمی‌شود و آنها را به اصطلاح به صورت دو تکه تولید می‌کنند. در چنین شرایطی برای جعبه حد اقل دو لب چسب در نظر گرفته می‌شود.