در حرفه برق کشی ساختمان اصول و قوانینی باید رعایت شوند تا از ایمن بودن سیم کشی مطمئن شوید. قوانین و اصول استاندارد به صورت جهانی در برق کشی ساختمان های مختلف اجرا می‌شود.
این اصول و قوانین شامل نکات زیر می باشند:
- برق کشی ساختمان باید به وسیله افراد متخصص انجام شود.
- برق کشی باید با دقت بسیار انجام شود و لوازم برق کشی نیز باید از مواد اولیه مرغوب و با کیفیت تهیه شده باشند تا در طولانی مدت کیفیت خود را از دست ندهند.
- باید در استفاده از فیوزها به ظرفیت آنها توجه شود.
- فیوزها بر اساس کاربردشان، ظرفیت‌های متفاوتی دارند.
- برای نمونه ظرفیت فیوز روشنایی ۱۰ آمپر است و فیوز پریزها ظرفیت ۱۶ آمپری دارند.
- فیوز کنتور نیز به اندازه ۲۵ آمپر ظرفیت دارد.
- ظرفیت فیوز اصلی ساختمان باید در حدود ۲۰ آمپر باشد.
- لوازم بزرگ برقی در آشپزخانه باید در جای مشخص قرار بگیرند و مکان قرارگیری آنها دارای اهمیت می‌باشد.
- از شلوغی در برق کشی باید اجتناب شود؛ زیرا در کاهش مصرف انرژی و افزایش سطح ایمنی موثر است.
- محل قرارگیری پریزهای وسایل برقی نیز باید از استانداردهای خاصی تبعیت کند.
- برای نمونه پریز ماشین لباسشویی باید از سطح زمین ۸۰ سانتی‌متر فاصله داشته باشد.
- بین کابینت و پریز برق باید در حدود ۳۰ سانتی‌متر فاصله باشد
- پریز یخچال باید در فاصله ۱۲۰ سانتی‌متری زمین باشد.
- تعداد پریزهای تلفن نیز باید در حد استاندارد باشند.
- لوازمی که انرژی زیادی مصرف می‌کنند مانند کولر گازی و آبی بهتر است فیوز جداگانه داشته باشند.
- رعایت فاصله‌ها از دیگر نکاتی است که باید در برق کشی مورد توجه قرار بگیرد.
نکات و قوانین مربوط به فاصله در برقکاری ساختمان
- کلید‌های وسایل روشنایی باید بین ۱۰ تا ۱۲۰ سانتی‌متر از سطح زمین فاصله داشته باشند.
- فاصله پریزهای آشپزخانه از سطح زمین باید ۶۰ و ۱۲۰ سانتی‌متر باشد.
- کلید کولر نیز باید در ارتفاع ۱۳۰ سانتی‌متری سطح زمین قرار بگیرد.
- پریز تلفن، آنتن و برق باید در ارتفاع ۳۰ تا ۴۰ سانتی‌متری باید قرار بگیرند.
- آویز لامپ‌ها ۳۰ تا ۵۰ سانتی‌متر نسبت به سقف باید فاصله داشته باشد.
- جعبه فیوز باید نسبت به لوله های گاز و آب فاصله داشته باشد و این فاصله نباید از ۱۰۰ سانتی متر کم تر باشد.
نکات نقشه استاندارد سیم کشی ساختمان
بر اساسی مکانی که برای وسایل برقی در نقشه مشخص شده‌است سیم کشی انجام می‌شود. در نقشه برق کشی ساختمان باید موارد زیر رعایت شوند:
- در محیط هایی مانند حمام، آشپزخانه و سرویس بهداشتی که رطوبت وجود دارد نباید در کف ساختمان سیم کشی انجام شود.
- استفاده از لوله‌ها و کابل‌های چند تکه در سیم کشی توصیه نمی‌شود مگر این که تکه‌ها به وسیله چسب و لنت به هم متصل شده باشند.
- برای عبور دادن سیمها از کف ساختمان، لوله‌های فولادی و PVC گزینه مناسبی هستند همچنین برای ایمنی بیشتر باید سیمها از روی لوله‌های آب عبور کنند و نه از زیر آنها.
- برای انتقال سیم‌های برق و تلفن نباید از لوله مشترک استفاده شود.
- در نقشه سیم کشی باید کلید و پریزها در مکانی قرار بگیرند که دسترسی به آنها آسان باشد.
- جعبه تقسیم نباید داخل نمای ساختمان قرار بگیرد و اگر نصب آن ضروری باشد باید ۳۰ تا ۵۰ سانتی‌متر از سقف فاصله داشته باشد.
- حداکثر فیوزهای مینیاتوری نباید از ۱۰ عدد بیشتر شوند.
- لوازم برقی که در حمام و سرویس بهداشتی قرار می‌گیرند باید ضد آب باشند تا رطوبت به آن آسیب نرساند.
- رسم تاسیسات برقی روی پلان ساختمان و به صورت تک خطی باید انجام شود که این کار را مهندس برق پس از مشاهده اولیه ساختمان انجام می‌دهد.
- مسیر انتقال کابل‌های برق نباید شلوغ باشد و در صورت نیاز از مسیر‌های جداگانه برای سیم کشی برق باید استفاده کرد.
- تعدادی پریز اضافه علاوه بر پریزهای لوازم برقی باید در ساختمان تعبیه شوند.
- زیاد بودن تعداد سیمها در جعبه پریز سبب بالا رفتن دما می‌شود و احتمال آتش سوزی را افزایش می‌دهد؛ بنابراین از ازدحام سیمها در این جعبه باید جلوگیری شود.