تفاوت فیزیوتراپی و کاردرمانی

کار درمانی (OT) شاخه ای از خدمات درمانی است که به افراد در همه سنین که دارای مشکلات جسمی، حسی یا شناختی هستند کمک می کند. کار درمانی می تواند به این افراد کمک کند تا استقلال خود را در تمام زمینه های زندگی به دست آورند.

کار درمانی به رفع مشکلاتی که بر نیازهای عاطفی، اجتماعی و فیزیکی فرد تأثیر می گذارد کمک می کند.کار درمانگران برای رسیدن به نتیجه مطلوب از فعالیت های روزمره، تمرینات و سایر روش های درمانی استفاده می کنند.

چه کسانی ممکن است به کاردرمانی نیاز داشته باشند؟

کار درمانی می تواند به کودکان و نوجوانانی که دارای مشکلات زیر هستند کمک کند:

🔸صدمات هنگام تولد یا نقایص مادرزادی
🔸اختلالات پردازش حسی
🔸آسیب های تروماتیک به مغز یا نخاع
🔸مشکلات یادگیری
🔸اوتیسم
🔸آرتریت روماتوئید نوجوانان
🔸سلامت روان یا مشکلات رفتاری
🔸شکستگی استخوان یا سایر آسیب های ارتوپدی
🔸تاخیرهای رشد
🔸ریکاوری پس از جراحی
🔸سوختگی
🔸اسپینا بیفیدا
🔸قطع عضو تروماتیک
🔸صدمات شدید دست
🔸مولتیپل اسکلروزیس یا ام اس، فلج مغزی و سایر بیماری های مزمن

تفاوت فیزیوتراپی و کاردرمانی چیست؟

فیزیوتراپی و کاردرمانی هر دو به بهبود کیفیت زندگی کودکان کمک می کنند اما تفاوت هایی نیز وجود دارد. فیزیوتراپی در موارد زیر کمک می کند:

🔸درد
🔸استحکام و قدرت
🔸دامنه حرکت مفاصل
🔸استقامت
🔸مهارت های حرکتی درشت (حرکات عضلانی بزرگ که با بازوها، پاها، دستها یا کل بدن انجام می شود)

کاردرمانی به موارد زیر کمک می کند:

🔸مهارت‌های حرکتی ظریف (حرکات کوچک ماهیچه‌ای که با دست‌ها، انگشتان دست و پا انجام می‌شوند، مانند گرفتن)
🔸مهارت های بصری-ادراکی
🔸مهارت های شناختی (تفکر).
🔸مشکلات پردازش حسی