سنگ های قیمتی و خواص آنها را بشناسید
انواع سنگ های قیمتی سنگهای جواهر جذاب و چشم نوازی هستند که از سنگ یا مواد معدنی ساخته میشوند و اغلب برای استفاده در جواهرات و تزیینات فشن یا مد به کار میروند.
از معروفترین انواع سنگ های قیمتی میتوان به الماس، یاقوت سرخ، یاقوت کبود و زمرد اشاره کرد. از این سنگها به وفور در صنعت طلا و جواهرسازی استفاده میشود. به همین خاطر میخواهیم در این مطلب شما را با خواص و ویژگیهای انواع سنگهای قیمتی آشنا کنیم. البته باید توجه داشته باشید که سنگهای جواهر به دو دستهی قیمتی و نیمهقیمتی تقسیم میشوند. ما در این مطلب فقط انواع قیمتی را معرفی میکنیم. در مطلبی دیگر نیز مدلهای نیمهقیمتی همچون گارنت، اوپال، آمیتیست، آکوامارین، سیترین، مروارید، تورمالین، توپاز و تانزانیت را معرفی خواهیم کرد.
هر چه سنگ قیمت بالاتری داشته باشد، خواص درمانی بیشتری هم برای آن مطرح میشود. به طور مثال، گفته میشود اگر فردی دچار کم خونی باشد، اگر از جواهراتی با یاقوت اصل استفاده کند، این سنگ رنگ خود را از دست میدهد. یا مثلا وقتی فرد سلامت جسمانی خود را از دست میدهد، اگر جواهری با سنگ فیروزه داشته باشد، این سنگ رنگش تغییر میکند. برخی اعتقاد دارند بهتر است سنگ در تماس مستقیم با پوست باشد تا خواص درمانی خود را به بدن منتقل کند. مثلا اگر از سنگها روی انگشت خود استفاده میکنید، توجه کنید که سنگ طوری روی انگشتر تعبیه شده باشد که پوست شما را مستقیما لمس کند.
تفاوت یک سنگ قیمتی با یک سنگ نیمه قیمتی در چیست؟
سنگهای جواهر قیمتی و سنگهای جواهر نیمه قیمتی اصطلاحاتی هستند که در اواسط دهه ۱۸۰۰ برای توصیف انواع سنگهای جواهر ایجاد شد و صرفاً سنگها را بر اساس نادر بودن آنها طبقه بندی میکند.
سنگهایی که به وفور یافت میشوند را «سنگهای نیمه قیمتی» مینامند و سنگهایی که نادر و کمیاب هستند به عنوان سنگهای جواهر قیمتی و گرانبها که ارزش بیشتری دارند طبقه بندی میکنند. به همین علت، سنگهای جواهر الماس، یاقوت سرخ، یاقوت کبود و زمرد در خانواده سنگهای قیمتی طبقهبندی شدهاند. تمام سنگهای دیگر در رده سنگهای نیمه قیمتی جای میگیرند.
تاریخچه استفاده از سنگهای قیمتی
تاریخ استفاده از سنگهای قیمتی به اندازه تاریخ پیدایش بشر است و قدمتی هفت هزار ساله دارد. سنگهای قیمتی از دوران باستان از اهمیت بسیاری میان مردم برخوردار بودهاند. دلیلش هم زیبایی و کمیابی این کانیهاست. از اواسط سالهای ۱۸۰۰، تنها چهار سنگ خاص جزو سنگهای قیمتی بودهاند: الماس، یاقوت، زمرد و یاقوت کبود. همه سنگهای قیمتی شفاف هستند و با غنای رنگ ارزش داده میشوند؛ البته، به جز الماس که هر چه بیرنگتر باشد، ارزش بالاتری دارد.
جالب است بدانید از این سنگها حتی به عنوان دارو هم استفاده میشده؛ یا مثلا بعضا تصور میشده که به همراه داشتن چنین سنگهای معدنی موجب افزایش قدرت افراد میشود. با اینکه این باورها پایهی علمی ندارند و مردم هم پی به این موضوع بردهاند، اما همچنان از محبوبیت بسیار زیادی برخوردار هستند.
در گذشته سنگهای قیمتی بیشتر از ارزش مادی، جنبهی سحر و جادو داشتند و به عنوان طلسم توسط صاحبانشان استفاده میشدهاند. مردم باستان باور داشتند، دارندگان طلسم قادر به دور کردن شیاطین، بیماریها و دیگر حوادث ناخوشایند از خود هستند، فرشتگان آنها را حمایت میکنند و از سلامتی و خوشبختی برخوردارند.
