ملاحظات جدید تکنولوژیک در تعمیر و نگهداری موتورهای دیزل
نسلهای جدیدتر موتورهای دیزل همزمان با پیشرفت تکنولوژی و سختگیرانهتر شدن استانداردهای محیط زیستی و ایمنی، به گونهای طراحی و تولید شدهاند که در آنها علی رغم مصرف سوخت و ایجاد آلایندگی کمتر، میتوان به نسبتهای بالاتر توان خروجی نسبت به وزن موتور رسید. تعداد قابل توجهی از ماشین آلات و تجهیزات دارای موتور دیزل که در طول دو دهه گذشته وارد کشور شدهاند، مجهز به انواع جدیدتر موتورهای دیزل با سیستمهای سوخت رسانی پیشرفتهتر (مانند سیستم ریل مشترک، یونیت اینجکشن و …) که توسط کامپیوتر مرکزی موتور (ECU) کنترل میشوند، هستند. تعمیر و نگهداری موتورهای دیزل جدید نیازمند در نظر گرفتن الزامات ویژه است.
تنگناها در تعمیر و نگهداری موتورهای دیزل
در حال حاضر بسیاری از ارائهدهندگان خدمات تعمیر و نگهداری موتورهای دیزل صرفاً به صورت تجربی آموزش دیدهاند و چه بسا درک کاملی از ساختار و عملکرد اجزاء و سیستمهای مختلف موتور، روشهای شناسایی عیوب و رفع عیب، استفاده از ابزارهای مخصوص و نرم افزارهای کامپیوتری عیب یابی، روش صحیح اندازه گیری دقیق و اجرای تنظیمات در زمان تعمیرات جزئی یا اورهال و … نداشته باشند. همچنین برنامههای سرویس و نگهداری پیادهسازی شده بر روی این تجهیزات در برخی موارد صرفاً بر اساس پیشنهاد سازنده (آن هم به صورت خوشبینانه) تنظیم و اجرایی میشود. حال آنکه توصیههای سازنده، یکی از کانالهای طراحی برنامه سرویس و نگهداری محسوب میشود، اما شرایط بهره برداری و وضعیت تجهیز (خصوصاً در موتورهایی که مورد تعمیرات متعدد قرار گرفتهاند) میتواند ترجیحات تعمیر و نگهداری موتورهای دیزل را نسبت به شرایط استاندارد تجهیز تغییر دهد.
در نتیجه این عوامل، میزان استهلاک و هزینههای تعمیر و نگهداری موتورهای دیزل نسبت به بنچمارکهای موجود در دنیا فاصله قابل توجهی دارد. همچنین استفاده موثر از نگهداشت مبتنی بر پایش وضعیت، که عموماً در حد آنالیز روغن دورهای در برخی موارد به اجرا در میآید، از جایگاه اثربخشی که میتواند داشته باشد فاصله دارد. پیادهسازی موثر ترکیبی بهینه از روشهای پیشگیرانه و پیشبینانه میتواند نقش جدی در کاهش هزینههای نگهداشت و افزایش بهره وری استفاده از این تجهیزات داشته باشد.