تاسیسات فاضلابی یک ساختمان از جایی آغاز میشود که آبهای استفادهشده از وسایل بهداشتی خارج میشوند و تا زمانی ادامه دارد که این آبها از محدوده ساختمان خارج میگردند. در طی این مسیر، بخشها و قطعات متنوعی وجود دارند که هر یک نقشی معینی در عملیات تخلیه و انتقال فاضلاب دارند.
اجزای اصلی سیستم فاضلابی ساختمان
تاسیسات فاضلابی در واقع برای جمعآوری، انتقال و هدایت فاضلاب از درون ساختمان به شبکه فاضلاب عمومی شهر میباشد. اجزای زیر در این سیستم نقش موثری دارند:
لولههای فاضلاب
این لولهها به عنوان خطوط اصلی برای انتقال فاضلاب مورد استفاده قرار میگیرند. این لولهها میتوانند به شکلهای افقی و عمودی در سیستم تعبیه شوند. لولههای عمودی با نام “رایزر” شناخته میشوند. و لولههای افقی نیز به دو دسته تقسیم میشوند:
- لولههای افقی که از سیفونها به رایزر متصل میشوند.
- لوله افقی مرکزی که از انتهای رایزر شروع شده و تا خروجی ساختمان ادامه دارد.
لولههای هواکش یا ونت
فاضلابها تنها از آب و مواد جامد تشکیل نشدهاند. گازهایی با بوی نپسند نیز در آنها وجود دارد. لولههای ونت باعث خروج این گازها از سیستم و جلوگیری از ورود آنها به فضای ساختمان میشوند. این لولهها نیز دارای ویژگیهایی هستند که عملکرد بهتر سیفون را تضمین میکنند و تخلیه فاضلاب را آسانتر میسازند.
سیفون
تمام وسایل بهداشتی در یک ساختمان نیاز به وجود سیفون دارند. این قطعه، نخستین قسمتی است که فاضلاب به آن وارد میشود. طراحی سادهی U شکل آن باعث میشود که آب در آن گیر کرده و گازهای بدبو را ممانعت کند. به واسطه سیفون و با استفاده از لولههای ونت، این گازها خارج میشوند، تا فضای ساختمان آلوده نگردد.
تکنیکهای اجرایی در تاسیسات فاضلاب
وقتی از تاسیسات فاضلاب صحبت میشود، دو روش برجسته برای اجرای لولهکشی به نظر میرسد:
- لولهکشی از طریق کف: این روش به دلیل قدمت زیادش در میان سازندگان بسیار محبوب است.
- لولهکشی از سقف: این روش نوینتر است و در دورههای اخیر بیشتر مورد استفاده قرار گرفته است. اما همچون هر فناوری جدید، مزایا و چالشهای خاص خود را دارد. به عنوان مثال، روش سقفی اگرچه با سرعت کمتری پیش میرود، اما دسترسی به لولهها راحتتر و مدیریت هزینهها نیز بیشتر است.