بوتولینوم توکسین با نام رایج و عامیانهی بوتاکس، یکی از محبوبترین موارد در بین افراد، برای رفع چین و چروک صورت است. البته علاوه بر بوتاکس، از دوزهای پایین پروتئین تصفیه شده، زنومین، دیسپورت و سایر نروکسین ها نیز برای این کار استفاده می شود. بوتاکس از نوعی باکتری ساخته شده است و آن را می توان به عنوان یک شل کننده موقتی عضلات در نظر گرفت که با تزریق به ناحیه مورد نظر، ماهیچه های نزدیک به آن محل را شل می کند و در نتیجه باعث می شود که با حرکت دادن اعضای چهره، ماهیچه های مذکور نمی توانند حالت های چین و چروک قبلی را ایجاد نمایند.
کاربرد بوتاکس
کاربرد اصلی بوتاکس، از دو دهه گذشته تا به حال، برای درمان چین و چروک های ناشی از حرکات مکرر اجزای صورت، مانند؛ خط لبخند، خطوط اخم، خطوط پنجه کلاغی گوشه چشم به کار می رود که به ویژه با افزایش سن فرد عمیق تر و گسترده تر می شوند.
تزریق بوتاکس و تزریق ژل، دو عملکرد متفاوت در صورت دارند. تزریق بوتاکس می توان با شل کردن ماهیچه ها، چروک های حرکتی صورت (چین های کم عمق) را رفع نماید، اما هنوز تعدادی خطوط و چین های عمیق دیگر نیز در صورت هستند که برای رفع آنها باید از تزریق ژل استفاده نمود. تزریق ژل باعث حجیم سازی بافت های صورت می شود.
بنابراین، می توان گفت برای اینکه به یک چهرهی صاف و بدون خطوط چین و چروک دست یابید بهتر است از ترکیب هر دو روش تزریق بوتاکس و تزریق ژل بهره بگیرید. همچنین بد نیست بدانید که اگر پیش از تزریق ژل، از بوتاکس استفاده شود با توجه به کاهش حرکات و فعالیت ماهیچه ها، باعث می شود که فیلر تزریق شده ماندگاری بیشتری نسبت به حالت معمول داشته (افزایش ماندگاری از 5 ماه به حدود 10 ماه) و دیرتر جذب بافت های بدن شود
