تفاوت هنر فیروزه کوبی و میناکاری
هنر صنایع دستی سالهاست که مورد توجه مردم در هر دوره از تاریخ بوده است. هنرمندان بسیار زیادی وجود دارند که وامدار این هنر هستند. تمام کسانی که نسل به نسل آن را انتقال داده و در جهت حفظ و ماندگاری این هنر پیشگام هستند.آثار کشف شده از دل تاریخ نشان میدهد که علاقه انسان به هنر مربوط به زمان حاضر نیست، بلکه از دیرباز با آن پیوند نزدیکی داشته است و همواره به هنر و صنایع دستی علاقه مند بوده است.انواع مختلفی از صنایع دستی وجود دارد که همگی بسیار زیبا و چشم نواز هستند. به همین دلیل امروزه توجه صنعتگران و هنرمندان زیادی را به خود جلب کرده است. تا جایی که امروزه محصولات تولید شده به بسیاری از کشورهای جهان صادر میشود.محصولاتی که میتواند بیانگر فرهنگ و هنر یک ملت باشد. فیروزه کوبی و میناکاری اصفهان از جمله صنایعی هستند که امروزه بسیار مورد توجه قرار گرفتهاند و افراد بنا به دلایل مختلفی اعم از مسائل زیبایی شناسی، هدیه و مواردی از این دست از آن برخوردار میشوند.شاید تنها شباهت هنر میناکاری و فیروزه کوبی استفاده از عنصر مس در ساخت آنها باشد، با این حال تفاوتهای عمدهای میان این دو اثر هنری وجود دارد که شناخت آنها خالی از لطف نخواهد بود.
فرایند تولید ظروف فیروزه کوبی
اولین گام در فرایند تولید، ساخت ظروف مسی توسط زرگران و مسگران متبحر و کارآزموده است.
معمولا پس از آن که ظروف در شکلهای مورد نظر ساخته میشوند، بخشهایی که قرار است فیروزه کوب شوند با استفاده از یک رشتههای باریک فلزی پرداخت میشوند. این کار را معمولا خود مسگر و یا گاهی صنعتگر فیروزه کوب اجرا میکند.
در گام بعدی با استفاده از خرده سنگهای فیروزه، ضایعات آن جدا میشوند و سپس بر حسب اندازه دسته بندی میگردند.
قبل از قرار دادن فیروزه بر روی ظرف لازم است که قطعه حدود ۳۰ درجه سانتی گراد گرم شود و پودر لاک بر روی بخشهایی که قرار است فیروزه کوبی شود، اعمال میگردد.
برای کاهش فواصل بین سنگهای فیروزه با افزایش حرارت و پاشیدن مقداری پودر لاک، سنگهای ریزتر را میان دیگر فیروزهها قرار میدهند.
این کار را هنرمندان به کمک دست انجام میدهند. پس از آنکه اطمینان یافتند سطح کار به خوبی سرد شده است، با استفاده از سنگ سمباده میزنند تا برجستگیهای ناشی از سنگها از بین رفته و سطح کار صیقلی و یکنواخت شود.
پس از آن پودر لاک به رنگ سیاه نمایان میشود و رنگ فیروزه به رنگ اصلی خود یعنی آبی به نمایش در میآید. این فرایند تا زمانی تکرار میشود که هنرمند اطمینان حاصل کند تمامی سنگهای فیروزه در جای خود مستقر شدهاند.

مراحل تولید هنر میناکاری
در این هنر مشابه با فیروزه کوبی ظروف مسی توسط مسگران در اشکال و اندازههای مختلفی طراحی و تولید میگردد.
پس از آن ظروف برای طی کردن مراحل لعاب کاری در کورههایی با دمای حداکثر ۷۵۰ درجه سانتی گراد قرار میگیرند. مراحل لعاب باعث میشود که رنگ سفید لعاب به صورت یکنواخت بر روی ظروف مسی تثبیت شود.
پس از این کار ظروف آماده نقاشی توسط هنرمند هستند.
پس از آنکه رنگهای مخصوص میناکاری بر روی ظروف آماده شد، به منظور تثبیت مجدد برای پخت به کوره ارسال میشوند. به کمک این کار ظروف مسی قابل شستشو خواهند بود.

