یک سوپر مارکت هرگز زمان، دسترسی و توانایی لازم برای برقراری ارتباط با یکایک تولیدکنندگان محصولات غذایی را ندارد. تصور کنید هر فروشگاهی بخواهد نمایندگانی به مناطق مختلف، مانند زمینهای کشاورزی بفرستد تا برای خرید محصولات آنها، مذاکره کنند. از سوی دیگر، یک کشاورز نیز تنوع و حجم کافی در محصولات خود ندارد که بتواند با یکا یک فروشگاههای مواد غذایی و خردهفروشان ارتباط برقرار کند. توزیعکنندگان پل ارتباطی خرده فروشان و تولید کنندگان هستند. آنها محصولات را میخرند، انبار میکنند و در حجم مورد نیاز به فروشندگان میفروشند.
مطالعات نشان میدهد گاهی تا 32% از موادغذایی در حین انتقال از بین میرود. همچنین کالاهای فاسدشدنی حدود نیمی از عمر مصرف خود را در فرایند حمل و نقل میگذرانند. سالانه میلیاردها دلار غذا تنها به دلیل ضعف حمل و نقل و تخریب در حین انتقال به هدر میرود. این موضوع به کسب و کارها آسیب میزند، مواد غذایی قابل استفاده را که میتوانست افراد بسیاری را سیر کند، از بین میبرد و محیط زیست را نیز تحت تاثیر قرار میدهد. به همین دلیل برای مصرفکننده، تولیدکننده و تمامی واسطهها، پخش مواد غذایی و توزیع آن اهمیتی انکارناشدنی دارد.