طبیعی بودن مصالح ساختمانی
کلیه ی مواد موجود در ساختمانسازی از دل طبیعت و معادن حاصل می شوند و بعد از تغییرات شیمیایی به مواد و مصالح دلخواه و به همان مصالحی که شما امروزه آنها را می بینید، تبدیل میشوند. به عبارتی امروزه با پیشرفت صنعت و تکنولوژِی، نوع ساخت مصالح از حالت سنتی به مدرنیته تغییر یافته است و همچنین شاهد تغییرات اساسی در ساختار و ظاهر بسیاری آنها به ویژه مصالح به کار رفته در نما مانند آجر و سنگ هستیم. شاید در اساس کاربرد آنها تغییری به وجود نیامده باشد؛ اما بهجرعت می توان گفت که شکل و ظاهر آنها نسبت به گذشته تغییرات زیادی کرده است.
خصوصیات عمومی مصالح ساختمانی
- خواص شیمیایی
- خواص فیزیکی
- خواص معمارانه
- خواص مکانیکی
- هزینه ها و مسائل اقتصادی
- خواص کاربردی
خواص فیزیکی مصالح ساختمانی عبارتند از
۱- قابلیت جذب آب
یکی از ویژگی های مصالح ساختمانی خوب است که باعث جذب بخار آب از هوا می شود. این خاصیت به دمای هوا و رطوبت نسبی، نوع خلل و فرج، تعداد و ابعاد آنها و در نهایت به طبیعت مادۀ مورد نظر وابستگی دارد.
سطوح برخی از مصالح به نام نگاه دارندۀ آب یا هیدروفیل شناخته شده اند و بعضی دیگر نیز ، آب را دفع می کنند.
مصالح نگاه دارندۀ آب (هیدروفیل)، مستعد تحلیل رفتن در آب می باشند ، در حالی که مصالح دافع آب به شدت در برابر اثرات آب و مواد همراه آن مقاومت می کنند.
۲- سرتابی
یکی از ویژگی های مصالح ساختمانی خوب است که بیانگر توانایی تحمل در برابر حرارت بسیار زیاد مصالح در مدت زمان طولانی است بدون آنکه ذوب بشود یا شکل ظاهری خود را از دست بدهد.
۳- سطح ویژه
به طور کلی می توان گفت که سطح کلی یک گرم از ماده را بر حسب سانتیمتر مربع، سطح ویژه می نامند. این ویژگی در مصالحی نظیر خاک، گچ و سیمان ازاهمیت بالایی برخوردار است. زیراهر چه سطح ویژه بیشتر داشته باشند ، سطح تماس دانه ها با آب افزایش خواهد یافت و نتیجه مطلوبتری هنگام استفاده حاصل خواهد شد.
۴- ضریب نرمی
برای برخی مصالحی که به شدت آّب را جذب می کنند و بسیار تحت تأثیر آن قرار می گیرند، مانند خاک رس نزدیک به عدد صفر است و در برابر آن ، ضریب نرمی مصالحی که مقاومت خود را تحت تأثیر آب حفظ می کنند، مانند شیشه و فلزات برابر با عدد یک می باشد. به عبارتی می توان گفت که مصالح ساختمانی با ضریب نرمی ۸/۰ بالا به عنوان مصالح ضد آب شناخته می شوند.

خواص شیمیایی مصالح ساختمانی عبارتند از
۱- دوام و پایداری
دوام و پایداری شیمیایی مصالح ساختمانی (اکسیداسیون یا زنگ زدگی، خوردگی ) در برابر تاثیر اسیدها و بازها، تاثیر آب، تأثیر روغنها، تاثیر نمک های سولفات،سولفورها،کلرات،کلرور،نیتراتها را می توان نام برد.
۲- گرمازایی و گرماگیری
واکنشهای شیمیایی که در مصالح ساختمانی رخ می دهند گاها باعث آزاد شدن گرما و بعضی وقت ها نیز سبب جذب کردن گرما می شوند. در این گونه موارد نیز باید پیشگیری های لازم در نظر گرفته شود تا گرمای آزاد شده یا جذب شده در مصالح ایجاد تداخل نکند. به عنوان مثال می توان گفت که فرآیند گیرش سیمان عملی گرمازا و تولید چسباننده های ساختمانی عملی گرماگیر است.
۳- تبلور
تبلور نیز یکی دیگر از ویژگی های خواص شیمیایی مصالح ساختمانی می باشد. در تعریف تبلور می توان گفت که تمایل یک ماده برای ایجاد بلور است که در روند گذر آن ماده از حالت سیال (گاز یا مایع) به حالت جامد روی می دهد.
خواص مکانیکی مصالح ساختمانی
۱- مقاومت
مقاومت فشاری، مقاومت کششی، مقاومت برشی، پیچشی، مقاومت خمشی (خاصیت چکش خواری)
۲- سختی
۳- مقاومت در برابر سایش
۴- تغییر شکل مکانیکی
تغییر شکل مصالح بر حسب بار وارده (شکل پذیر، شکل ثابت، تغییرات در طول زمان، خاصیت تورق)

