اقامتگاه بومگردی از جمله استراحتگاه‌ها و اقامتگاه‌هایی است که در سال‌های اخیر به دلیل گرایش روز افزون مردم و حضور در دل طبیعت و اقامت در اقامتگاه‌هایی به جز هتل‌ها و مسافرخانه‌ها، رونق بسیار زیادی پیدا کرده. مکان‌هایی که اقامتی ارزان و آسان نسبت به سایر همتایان را برای شما فراهم می‌کنند و در صنعت گردشگری ایران نقش بسیار مهمی دارند. اقامتگاه‌های بومگردی در اصل خانه‌هایی هستند که در مناطقی طبیعی و بکر بنا می‌شوند و مردم بومی با بنا کردن آن‌ها در میان خانه‌های خود، به مسافران و گردشگران اجازه می‌دهند که در کنارشان اقامتی دلنشین را سپری کنند.
اقامتگاه بومگردی یا فلسفه بوم گردی
اقامتگاه بومگردی در توصیف، شرح مفصلی دارد اما پیش از آن اجازه دهید تا کمی در مورد بوم گردی و فلسفه پنهان در پشت آن صحبت کنیم.
در حالت کلی واژه “بوم” را به “مسکن طبیعی” معنا می‌کنند. بوم در نگاه اولیه یک فضای طبیعی و البته کمتر دست خورده محسوب می‌شود که تمام افراد ساکن در آن اعم از انسان‌ها، گیاهان و حیوانات همگی به طبیعی‌ترین حالت و شکل ممکن در آن زندگی می‌کنند. به این ترتیب بوم گردی در اصل یک نوع سفر مسئولانه است که فرد در این سفر تلاش می‌کند تا با به وجود آوردن کمترین تغییر و آسیب‌ها، وارد یک منطقه بومی شده، مدتی در آن زندگی کند و سپس این مکان را ترک کند.
تعریف اصلی اقامتگاه بومگردی
بر اساس توضیحاتی که تا این قسمت به شما ارائه کردیم به خوبی با بومگردی و بوم گرد آشنا شدید. حالا قصد داریم تا شما را با تعریف اقامتگاه بومگردی آشنا کنیم. اقامتگاه بوم گردی در اصل به خانه‌ای اطلاق می‌شود که در یک منطقه طبیعی قرار گرفته و بر اساس قوانین و ضوابطی مشخص و از پیش تعیین شده که مطابق با تأمین امنیت محیط زیست منطقه هستند، ساخته می‌شود. این ضوابط و مقررات همگی بر اساس گردشگری پایدار و حفظ محیط زیست تعیین می‌شوند که در کنار رعایت این موارد، به مهمانان وارد شده به منطقه خدمت رسانی می‌کنند.