ریشه گیاه در مرحله اولیه کاشت، به جهت عدم استقرار کامل در خاک بسیار آسیب‌پذیر است. علاوه‌برآن، در این مرحله گیاه می‌تواند با صدمات بیولوژیکی و فیزیکی، به علت عدم رشد کافی و برخورداری از سیستم دفاعی ناقص مواجه شود. معمولاً برای نشا، 2 مرحله قبل از انتقال گیاه به زمین اصلی و بعد از آن در نظر گرفته می‌شود.
آغاز مرحله داشت یا نگهداری گیاهان زراعی، پس از کاشت نشا در خاک صورت می‌گیرد. پس از اینکه نشا به زمین اصلی منتقل شد و از سم‌ها و کودهای بیولوژیکی از قبیل پروبیو 96، تریکوران و یا سایر محصولات بیولوژیکی استفاده شد، حتماً بایستی از مواد بیولوژیکی جهت آبیاری آن بهره گرفت. همچنین اگر قارچ‌کش‌های شیمیایی و مصنوعی برای تیمار گیاه به کار رود، آن‌وقت استفاده از این نوع قارچ‌کش‌ها در نخستین آبیاری الزامی خواهد بود.
استفاده از بهترین قارچکش یا سموم
در فرایند کاشت نشا در خاک، توپسین یا تیوفانات متیل را می‌توان از بهترین سموم مصنوعی، جهت تحریک رشد ریشه محسوب کرد. همچنین به‌کاربردن قارچکش و محرک رشدهایی مانند فولویک اسید، رادیفارم و هیومیک اسید در این مرحله می‌تواند نتایج مطلوبی را در ریشه‌زایی گیاه در بر داشته باشد.
مصرف کودهای محرک رشد
پس از کاشت نشا در خاک، مصرف رادیفارم می‌تواند گزینه مناسبی جهت کاهش استرس و ریشه‌زایی گیاه به شمار آید. این محصول از خواص و ترکیبات زیر تشکیل شده است:
- ویتامین‌ها، روی، پلی‌ساکاریدها، گلوکوزید و بتائین. ترکیب ویتامین‌ها، اسیدهای آمینه، روی و گلوکوزید می‌تواند تحریک ریشه گیاه را در پی داشته باشد. همچنین برای غلبه سریع بر استرس انتقال نشا به زمین نیز، از مجموع پلی‌ساکاریدها و بتائین استفاده می‌گردد. به‌کارگیری این ترکیبات در مراحل نخست رشد گیاه و جابه‌جایی نشا انجام می‌شود که می‌تواند نقش بسزایی را در بهبود و تقویت رشد طولی ریشه‌های جانبی و ریشه‌زایی سریع گیاه، در کنار خواص بی‌نظیر خود ایفا کند.
- برخورداری از پیش سازهای عملیات تولید ریشه از قبیل تریپتوفان، آرژنین، ساپونین و آسپاراژین.
- تضمین‌کننده احیای سریع گیاهچه‌ها بعد از کاشت نشا در خاک در وضعیت دشوار رطوبتی و حرارتی.
ازبین‌بردن علف‌های هرز پس از کاشت نشا در خاک
مبارزه با علف‌های هرز، یکی از اقدامات اصلی و درعین‌حال پرهزینه در کشاورزی محسوب می‌گردد. امکان کنترل و حذف علف‌های هرز پیش از کاشت با کمک سم ترفلان وجود دارد، ولی ازآنجاکه بانک بذری علف‌های هرز همچنان در خاک موجود است، ازاین‌رو، رشد مجدد آنها امکان‌پذیر است؛ بنابراین، وجین کردن علف‌های هرز باید در مرحله 6-4 برگی بودن آن انجام شود. فقط 2-1 بار وجین دستی صورت می‌گیرد، چرا که باگذشت زمان، فرصتی برای رشد به علف‌های هرز به جهت رشد زیاد گیاه و سایه‌اندازی بر روی آن داده نمی‌شود. به‌کاربردن سم‌های علف‌کش پس از کاشت، با تحت‌تأثیر قراردادن گیاه سبب خشکی آن می‌گردد.