تعریف علم نقشه برداري
نقشه برداري مجموعه ای از علوم و فنون اندازه گیري دقیق و مشخص نمودن موقعیت نسبی عوارض روي سطح زمین (این فعالیت میتواند در زیر آب هم اتفاق بیوفتد) اطلاق می گردد.
عوارض می تواند بصورت طبیعی (برداشت منابع طبیعی مانند جنگل ها ، دریاها و رودخانه) یا مصنوعی (مانند دیوار عرصه ، خیابان و ساختمان ) باشد.
اندازه گیریها در نقشه برداری بطور کلی به سه دسته تقسیم می گردند که عبارتند از:
عملیات صحرایی: شامل شناسایی و بازدید اولیه؛ انتخاب رئوس کار و ایستگاههاي اندازه گیري؛ اندازه گیري طولهـا ؛زوایـا و ارتفاعات
محاسبات :انجام محاسبات لازم با توجه به اندازه گیریهاي بدست آمده
تهیه نقشه : انتقال اندازه گیري هاي انجام شده روي صفحه با توجه به محاسبات و مقیاس مورد نیاز.
اهمیت و موارد استفاده نقشه برداري:
نقشه برداري یکی از قدیمی ترین تکنیکهاو فنون مورد استفاده بـشر بـوده و از آن بـراي تعیـین حـدود اراضـی کـشاورزي ومسکونی اسـتفاده مـی گردید.از عمده کاربردهاي علم نقشه برداري که امروزه از آن بهره میبرند می توان به موارد زیر اشاره کرد:
○ کنترل پروژه هاي اجرایی و تعیین میزان نشست ساختمانها.
○ پیاده سازي دستگاههاي صنعتی عظیم
○ تسطیح اراضی در کشاورزي و شهرسازي
○ تعیین میزان عمق آبها و تهیه نقشه هاي دریا نوردي (چارتهاي دریایی)
○ تهیه نقشه ابنیه و آثار باستانی
○ ایجاد راهها و راه آهن
○ تعیین پوسته زمین
○ تفکیک آپارتمان
○ محاسبه حجم خاکی
انواع نقشه برداري
● نقشه برداری شهري
● نقشه برداری ژئومورفولوژي
● نقشه برداري معادن
● نقشه برداری هیدروگرافی
● نقشه برداري ثبتی(کاداستر)
● نقشه برداري مسیر
● نقشه برداري ابنیه تاریخی
● نقشه برداري هوایی (فتوگرا متري)
● نقشه برداري نظامی