چگونگی تشخیص گلاب اصل از تقلبی

ظاهر گلاب:
گلاب اصل و با کیفیت، کاملا شفاف و بدون رنگ است. در ظاهر تفاوتی با آب آشامیدنی ندارد. چنانچه کوچکترین کدورتی در رنگ مایع گلاب مشاهده کردید به اصالت آن شک کنید. همچنین وجود هر گونه ناخالصی و مواد رسوبی مثل ذرات ریز و معلق در گلاب، می تواند نشانه ای از تقلبی بودن آن باشد.


رایحه و بوی گلاب:
عطر و بو فاکتور دیگری برای تشخیص گلاب اصل از تقلبی است. اسانس های تقلبی به وفور در بازار یافت می شوند. ترکیب مقدار کمی از این اسانس ها با آب می تواند برای خریدار بوی گلاب اصل را تداعی کند. برای تشخیص مناسب، مقداری از گلاب را در ظرف مسطحی مثل بشقاب بریزید. اگر رایحه ای که از آن بر می خیزد تندی زیادی داشت و زود هم از بین رفت، بدانید آن یک گلاب تقلبی است که با ترکیب اسانس های شیمیایی ساخته شده است. گلاب اصل بوی مطبوع و غیر تندی دارد و در صورت انتشار تا مدت زیادی فضای محیط را غرق در عطر خوشایند خود می کند.

طعم و مزه گلاب:
چشیدن گلاب یکی دیگر از راههای تشخیص است. تقریبا همه عرقیات گیاهی مزه تلخی دارند و مقداری هم گس هستند. این تلخی در گلاب تقلبی هم وجود دارد. اما تفاوت آن به راحتی قابل لمس است. تلخی گلاب اصل بعد از نوشیدن ماندگار نیست و زود رفع می شود. اما تلخی گلاب تقلبی به خاطر وجود ترکیبات اسانس، آزار دهنده است و مدت زیادی در ذائقه فرد می ماند. ضمن اینکه گلاب اصل هر چقدر هم تلخ باشد، تندی ندارد. احساس سوزش و تندی مخصوصا در نوک زبان پس از مصرف و آشامیدن گلاب، نشان دهنده وجود در صدی اسانس در ترکیب و تاییدی بر تقلبی بودن آن است.

عوامل موثر بر خراب شدن گلاب

1- ورود آلودگی ها:
هر چیزی که از محیط بیرون وارد ظرف گلاب شود، امکان انتقال آلودگی ها را به گلاب بیشتر می کند. آلودگی های بیولوژیکی موجب فساد زودرس محصول خوراکی می گردد. این آلودگی حتی می تواد یک قطره آب باشد.

2- هوا:
هوا می تواند عامل اکسیداسیون شود. یک فرایند شیمیایی که نه تنها بر بو و مزه، بلکه بر ترکیب شیمیایی گلاب نیز اثر مخرب می گذارد. گلاب باید در ظرف در بسته به خوبی پلمپ شود تا از جریان هوا دور بماند.

3- حرارت:
گلاب نباید در معرض تابش مستقیم نور خورشید قرار گیرد. حرارت ایجاد شده محیط مناسبی را برای رشد میکرو ارگانیسم ها فراهم می کند. ضمن اینکه می تواند موجب از بین رفتن رنگ و بو و تغییر در ترکیب شیمایی آن گردد.

4- زمان:
هر ماده غذایی، یک بازه زمانی برای مصرف دارد. این بازه، مدتی استاندارد است که هنوز میکرو ارگانیسم ها به توانایی اثرگذاری با رشد و تکثیر نرسیده اند. هر چه زمان از تولید محصول خوراکی بگذرد، رشد و فعالیت آنها بیشتر می شود. آنها فقط منتظر گذر زمان هستند و بسیار با صبر کار می کنند. از یک جایی به بعد به واسطه این تغییرات، دیگر گلاب قابل استفاده نخواهد بود.