تراشکاری( turning) یکی از روش های شکل دهی به فلزات با حذف مواد اضافی (براده برداری) برای تولید قطعات صنعتی است. فلزات که عمدتاً به شکل استوانه هستند (اشکال دیگر فلز نیز قابل استفاده می باشد) با قدرت و سرعت معین به چرخش درآمده و با حرکت تیغچه های تراشکاری بر روی آن، عمل براده برداری با عمق و سرعت معین انجام می شود تا قطعه جدید ساخته شود. محور حرکت قطعه می تواند خط صاف یا در راستای مجموعه ای از منحنی ها و زوایا باشد.در بیشتر موارد ابزار ها ساکن هستند و قطعه بر روی دستگاه تراش در حال چرخیدن می باشد.
تفاوت بین تراشکاری سنتی و صنعتی
در تراشکاری سنتی تراشکاری به صورت دستی و با استفاده از دستگاه تراش سنتی انجام میگیرد که نیاز به حضور مداوم یک تراشکار یا اپراتور است. زیرا در این روش عملیات تراشکاری به صورت دستی انجام می شود اما در تراشکاری صنعتی تمام مراحل به صورت تمام اتوماتیک انجام می شود که از دستگاه تراش اتوماتیک استفاده می شود که از رایج ترین نوع آن دستگاه سی ان سی (cnc) می باشد. امروزه استفاده از روش های تراشکاری اتوماتیک در مراکز صنعتی تراشکاری بسیار رواج پیدا کرده است.
جنس ابزارهای تراشکاری
باتوجه به عملیاتی که در تراشکاری بر روی قطعات انجام می شود ابزارهای تراشکاری باید جنس و ویژگی های خاصی داشته باشند . ازجمله ویژگی این ابزار می توان به موارد زیر اشاره کرد:
سختی: برای اینکه ابزار بتواند در کار نفوذ کند باید جنس آن سختی بالایی داشته باشد.
مقاومت: از دیگر ویژگی مهم آن مقاومت می باشد تا در حین کار لبه برنده نشکند.
مقاومت به حرارت: از آنجایی که هنگام تراشکاری اصطحکاک زیادی ایجاد میشود باید در برابر گرما مقاوم باشد.
مقاومت به سایش : این ابزار باید مقاومت بالایی در برابر ساییدگی داشته باشند.
