بازیافت کاغذ و مقوا
یکی از راه‌های حفاظت از منابع، بازیافت مواد می‌باشد. امروزه قسمت عمده‌ای از زباله‌های جامد کشور‌های پیشرفته را کاغذ و مقوا تشکیل می‌دهد. بر اساس نتایج آنالیز فیزیکی زباله‌های شهری در ایران به طور متوسط حدود۱۰% از این زباله‌ها را کاغذ و مقوا تشکیل می‌دهد.
بازیافت کاغذ راه حلی است که نسبت به دفن یا سوزاندن مواد زائد از تبدیل آن به کمپوست هزینه کمتری را به شهرداری ها تحمیل می‌کند و صرفه جویی در انرژی و محیط زیست تمیزتر اساس آن را تشکیل می‌دهد.
بازیافت فرآیندی است که طی آن مواد با ارزش موجود در زباله جداسازی و جمع آوری شده و به شکل اولیه یا به عنوان مواد خام برای تولید محصولات جدید به کار گرفته می‌شود. تولید روزافزون زباله از جمله کاغذ و مقوا و دفع غیراصولی آن بدون توجه به مقوله بازیافت علاوه بر هدر دادن سرمایه‌های ملی باعث از بین رفتن منابع طبیعی می شود.
روش های معمولی بازیافت کاغذ در ایران
این روش معمولا دارای پروانه رسمی است و با کنترل دائم و اعمال ضوابط بهداشتی مشکلی ایجاد نمی کند. این روش به این ترتیب انجام می شود که کاغذهای باطله از زباله یا معمولا از منابع تولید جدا می شود.بعد از آسیاب مخلوط می شود تا به خوبی خیس شود و پس از به هم زدن به مرحله غلتک و آب گیری هدایت شود. پس از این مرحله نوبت به آبگیری مجدد می رسد که با فشار در واقع اتو و به تونل حرارتی که معمولا ۲۵۰ درجه سانتی گراد حرارت دارد فرستاده می شود.
البته در برخی موارد استفاده از نور خورشید تا حدودی هزینه های تولید انرژی حرارتی را کاهش می دهد. از این پس اوراق خشک شده کاغذ که به شکل صفحات ویژه از دستگاه خارج می شود، به دستگاه برش و آماده سازی و سپس برای بسته بندی به بازار فروش ارسال می شود.در این نوع سیستم ها معمولا سیکل بازگشت آب وجود دارد و ضایعات در مخازن شخصی جمع آوری می شود تا دوباره مورد استفاده قرار گیرد یا به روشی معقول دفع شود.
