تهویه مطبوع چیست؟
تهویه مطبوع یا هوارسانی دلپذیر یا هوایش دلپذیر شاخهای از مهندسی مکانیک است. وظیفه آن تأمین شرایطی است که موجب رفاه انسان شود و برای نگهداری محصول یا فرایند خاصی مورد نیاز باشد. برای انجام چنین عملی دستگاهی با ظرفیت مناسب بایستی نصب و در طی سال کنترل گردد.
🌀سیستم های تهویه مطبوع بخش جدا نشدنی ساختمان ها و کارخانجات می باشد. کاربرد تهویه مطبوع و تبرید در بسیار گسترده است و در هر جایی قصد تغییر دما و رطوبت را داشته باشیم نیازمند مراجعه به تهویه و تبرید هستیم.
کاربرد اصلی تهویه مطبوع و تبرید
🌀 رشته های اصلی تهویه مطبوع و تبرید به هم وابسته اند ولی هر یک نیز دارای محدوده خاص خود می باشند. وابستگی به یکدیگر و استقلال از هم این رشته ها از جهاتی با هم اشتراک و از جهاتی با یکدیگر تفاوت دارند.
🌀 بزرگترین کاربرد تبرید که در فرآیند سرمایش است، برای تهویه مطبوع به کار می رود. به علاوه، تبرید شامل تبرید صنعتی نیز می شود که خود شامل فرآوری و نگهداری مواد غذایی، گرماگیری از مواد در کارخانه های شیمیایی، نفتی و پتروشیمی و بسیاری از کاربرد های خاص مانند صنایع تولید و ساخت است.
🌀 به شکل مشابهی، تهویه مطبوع شامل رشته هایی به غیر از سرمایش نیز می باشد. تعریف تهویه مطبوع برای آسایش عبارت است از : “فرآیند به سازی هوا برای کنترل همزمان دما ، رطوبت، پاکیزگی و توزیع مناسب آن به منظور جوابگویی به نیازهای ساکنان مکانی که تخت کنترل قرار گرفته است” . بنابراین تهویه مطبوع شامل تمامی عملیات گرمایش ( که شامل تبرید نیست البته به استثنای پمپ های حرارتی) و همچنین تنظیم سرعت، تابش حرارتی و کیفیت هوا شامل حذف ذرات خارجی و بخارها و گازهای موجود در آن است.
