آشنایی با کاربردهای بازی درمانی

بازی درمانی محدودیت سنی خاصی ندارد و افراد مختلف در سنین متفاوت می‌توانند از این شیوه‌ی درمانی استفاده کنند؛ اما بیشترین استفاده و اثربخشی بازی درمانی در کودکان 3 تا 12 سال است. موارد زیر اختلالاتی است که برای درمان آن‌ها می‌توان از بازی درمانی استفاده کرد.

🔹 کودکانی که با بیماری‌های مزمن یا مراقبت‌های تسکینی روبرو هستند.

🔸 برای درمان کودکانی که تحت فشار خشونت خانگی، بی‌توجهی یا سوء استفاده قرار می‌گیرند.

🔹 کودکانی که اختلالات یادگیری دارند یا در فرایند رشد آن‌ها تاخیر مشاهده می‌شود.

🔸 کودکانی که در مدرسه یا در خانه مشکلات رفتاری دارند.

🔹 برای درمان کودکان پرخاشگر و عصبانی می‌توان از بازی درمانی استفاده کرد.

🔸 کودکانی که در خانواده‌ی آن‌ها مشکلات و مشاجرات خانوادگی وجود دارد، فرزند طلاق هستتند، یکی از والدین یا هردو فوت کرده‌اند را می‌توان با بازی درمانی به زندگی عادی برگرداند.

🔹 کودک هایی که درگیر حوادث طبیعی و سوانح شده‌اند و مشکلی جسمی یا روحی برایشان پیش آمده است.

🔸 کودکانی که درگیر مشکلات روحی مانند اضطراب، افسردگی و غم می‌شوند.

🔹 کودکانی که اختلال بیش فعالی و نقص توجه (ADHD) یا اختلال اوتیسم (ASD) دارند.

🔸 برای درمان کودکانی که در غذا خوردن یا توالت رفتن اختلال دارند از بازی درمانی استفاده می‌شود.

🔶🔷 انواع بازی درمانی 🔶🔷

کودکان با توجه به روحیات و ویژگی‌های خود بازی‌های خاصی را انجام می‌دهند. بازی درمانی که با هدف درمان اختلالات و مشکلات کودک انجام می‌شود دو نوع است.

🔸🔹 بازی درمانی فعال (Active play therapy)

در بازی درمانی فعال درمانگر باید وارد جریان بازی شود و کودک را به سمتی که باعث بروز مشکل شده پیش ببرد. در این روش تعدادی اسباب بازی به کودک داده می‌شود و بازی را هدایت می‌کند. برخی از کودکان بعد از تولد فرزند دوم یا سوم دچار مشکلات رفتاری می‌شوند. اگر درمانگر بخواهد با بازی درمانی فعال این مشکلات را رفع کند باید در جریان بازی حس غم، حسادت، خشم و نفرت را در کودک برانگیزاند و تا این حس‌های منفی در جریان بازی تخلیه شود و در مواجه‌های روزانه با کودک تازه متولد شده بروز نکند.

🔸🔹 بازی درمانی غیر فعال (Stimulus situation)

در بازی درمانی غیر فعال درمانگر نقشی در بازی ایفا نمی‌کند و سعی نمی‌کند که بازی را جلو ببرد. بلکه تعدادی اسباب بازی به کودک داده می‌شود تا اضطراب کودک با بازی کردن کم شود. بازی‌های درمانی غیر فعال به صورت فردی یا گروهی آموزش‌های مناسبی را به کودک می‌دهد.

در بازی‌های گروهی کودک یاد می‌گیرد قوانین گروه را رعایت کند، با دیگران سازگار شود و همکاری کند، نوبت بازی را رعایت کند و از همه مهم‌تر یاد می‌گیرد موفقیت جمعی بر موفقیت فردی اولویت دارد. ممکن است در برخی بازی‌ها درمانگر هم وارد بازی‌های گروهی شود اما اغلب به عنوان کسی که از بیرون بازی را نظاره می‌کند ایفای نقش می‌کند.