روش های حصیربافی

آثار هنری حصیربافی به دو روش بافته می شوند که عبارت اند از:

- مشبک
- پیچشی

در شیوه ی بافتنی مشبک هنگام بافتن رشته ها شبکه و روزنه هایی به نسبت منظم و هندسی در محصول ایجاد می‌شود (مانند انواع حصیر و بامبو)؛ اما در روش پیچشی یا مارپیچ، ابتدا رشته هایی به شکل طناب یا نوار بافته شده و سپس آن ها را به صورت مارپیچ کنار یکدیگر پیچیده و به هم متصل می کنند تا شی ء نهایی حاصل شود.

نکته: در تولید یکی از انواع حصیرها که بیشتر برای پرده استفاده می شود، تعدادی نی های باریک نازک مرداب را یک اندازه کرده و در کنار یکدیگر به صورت موازی قرار می دهند سپس به وسیله ی نخ در فواصل زمانی مشخص آن ها را به یکدیگر متصل می کنند. کناره های این حصیرها را معمولا با پارچه ای نخی به صورت حاشیه ای 3 تا 5 سانتی متری پوشانده و می دوزند.

مراحل تولید حصیربافی به روش بافت مشبک

مواد اولیه شامل برگ نخل، ساقه ی نی، ساقه های گندم و برنج یا ترکه های نازک بید را تهیه می کنند. در صورتی که از ساقه های نی استفاده شود، ساقه ها را پس از خیساند بریده و به صورت نوارهای باریکی در می آورند.رشته ها را مانند تار و پود از زیر و روی یکدیگر به شیوه های مختلف می گذرانند تا شی ء مورد نظر با طرح ها و نقش های مشبک ایجاد شود

مراحل تولید حصیربافی به روش بافت پیچشی (مارپیچی)

مواد اولیه شامل برگ نخل، ساقه ی نی، گندم و برنج و ترکه های نازک بید را تهیه می کنند. چند رشته را به صورت نوار بافته یا به دور یکدیگر مانند طناب می پیچند. طناب یا نوار حاصل را متناسب با شکل ظاهری شی ء مورد نظر از مرکز دایره به صورت مارپیچ کنار یکدیگر متصل می کنند. در صورتی که برخی از رشته ها را رنگ آمیزی کنند می توان آثار رنگارنگ نیز به وجود آورد. همچنین گاهی با دوختن برخی از آرایه ها از جمله نخ های رنگی بر این گونه آثار، آن ها را تزئین می کنند.

کاربردهای حصیربافی

حصیر از گذشته تا به امروز مصارف متنوع و گوناگونی چون کیف ، سبد نان، زنبیل (ساک خرید)، سبد میوه، زیرانداز، پاراوان و کلاهک آباژور داشته است.