طوطی سبز یکی از پر طرفداران طوطی در بین پرورش دهندگان ایرانی و خارجی است. در بین فارسی زبانان دو نوع طوطی سبز رایج و متداول است که نوع اول را «طوطی سبز بزرگ» یا «شاه طوطی» می نامند و نوع دوم را «طوطی سبز کوچک» یا «طوطی ملنگو» می نامند.
شاه طوطی قادر است که به طور محدود تقلید صدا کند و شاید یکی از قدیمی ترین گونه های طوطی باشد که آدمی را با قدرت تقلید صدا توسط پرندگان آشنا کرده باشد و آدمی برای اولین بار از طریق رفتارهای این طوطی متوجه شده که برخی از پرندگان قادر به تقلید صدا و یادگیری ترفند ها و حرکات آکروباتیک هستند. رنگ سبز روشن و حلقه مشکی و سرخ دور گردن در طوطی نر و دم بلند و زیبای آن باعث توجه آدمی به آن شده است.
به احتمال زیاد این پرنده برای اولین بار در هندوستان اهلی شده است و بعدها گونه اهلی آن توسط بازرگانان و برخی دریانوردان و یا پادشاهان و امرا به جاهای مختلف جهان برده شده است.
سهولت نگهداری و توقع اندک پرنده و زاد و ولد و تکثیر آسان و قدرت سازگاری آن با محیطهای آب و هوایی مختلف باعث شده است که پرورش آن در سرتاسر جهان رایج و متداول شود. نوع دوم «طوطی سبز کوچک» است که در زبان عامیانه به آن طوطی ملنگو می گویند.
این طوطی نیز طرفداران بسیاری دارد و از لحاظ جثه و اندازه کمی کوچکتر از شاه طوطی است و برخلاف شاه طوطی، فاقد لکه سرخ روی لبه بالا است و از جهت قیمت نیز ارزان تر از شاه طوطی می باشد، به طوری که قیمت شاه طوطی تقریباً سه برابر قیمت طوطی ملنگو می باشد. شاه طوطی در برخی از منابع فارسی به نام «پاراکیت بزرگ اسکندر» و طوطی ملنگو به نام «پاراکیت کوچک اسکندر» نیز نامیده شده اند.
✳️ آشنایی با تفاوت های ظاهری و رفتاری ملنگو و شاه طوطی ✳️
این دو طوطی سبز منقاری قوی دارند و می تواند گازهای دردناکی بگیرند، لذا در هنگام بیرون آوردن از قفس و سرگرم شدن با این طوطی، باید مواظب گازهای آن بود و توصیه می کنیم که این پرنده را از دسترس کودکان خردسال به دور نگه دارید. زیرا که دیده شده علی رغم اهلی و دست آموز شدن پرنده، باز هم اقدام به گاز گرفتن نموده است.
البته قابل ذکر است که شاه طوطی رفتاری آرام داشته و برخلاف طوطی ملنگو حالت تهاجمی ندارد و چنانچه اهلی شود می تواند با تمامی افراد خانواده ارتباط برقرار نموده و از قفس بیرون آمده و بر روی دست و یا شانه صاحبش نشسته و مشغول تماشای تلویزیون گردد. این رفتار آرام و معتدل می تواند باعث جذب کودکان به این نوع طوطی شده و آنان را شاد نماید.
شاه طوطی و یا طوطی ملنگوی اهلی شده را می توان در طول روز بر روی نشیمنگاه چوبی و یا فلزی گذاشته و با دست به آن غذا داد. بسیاری از کارشناسان معتقدند که طوطی سبز عمری طولانی دارد و برخی از پرورش دهندگان معتقدند که شاه طوطی می تواند بین بیست و پنج تا سی و پنج سال عمر کند و حتی برخی معتقدند که این پرنده تا چهل سال عمر می کند. عمر طوطی رابطه مستقیمی با شرایط نگهداری و تغذیه او دارد، پس اگر در شرایط محیطی بهداشتی، تمیز و بدون استرس و با افرادی شاد و با محبت زندگی کند و تغذیه کافی داشته باشد، طول عمر بالایی برای او پیش بینی می شود.
این دو طوطی تا حدودی قدرت تحمل هوای سرد و گرم را دارند و می توانند خودشان را با شرایط جدید وفق دهند. این پاراکیت ها به کشورهای سردسیر اروپایی و همچنین به کشورهای گرمسیر ناحیه خلیج فارس برده شده و توانسته اند به خوبی خود را با آب و هوای متفاوت این مناطق سازگار نمایند. در کشور ما نیز پرورش و نگهداری این نوع طوطی در همه استانهای کشور رایج و متداول است.
برخی از کشورها خرید و فروش شاه طوطی را ممنوع اعلام کرده اند اما در حقیقت خرید و فروش این پرنده در کشورهای منشا یعنی هند و پاکستان در روز روشن و بدون هیچ ممانعتی در بازار پرندگان صورت می گیرد. همچنین در کشور ما نیز ممنوعیتی برای خرید و فروش این پرندگان وجود ندارد و روزانه صدها قطعه از آن در فروشگاههای پرندگان زینتی خرید و فروش می شود.
در طبیعت شاه طوطی بر خلاف طوطی ملنگو در مناطق مرطوب زندگی می کند. این پرندگان بسیار محتاط بوده و تلاش می کنند که تا حد امکان دور از مناطق مسکونی زندگی کنند. البته در برخی موارد به علت وجود منابع غذایی، از روی ناچاری به مناطق محل سکونت انسان نزدیک می شوند.
شاه طوطی پرنده ای اجتماعی است که معمولاً در گله های هشت تا بیست تایی دیده می شود. البته در فصل تولید مثل، به صورت جفت زندگی می کنند و هر جفت از آنان لانه ای برای خود بر می گزینند و پس از پایان فصل تولید مثل و مستقل شدن جوجه ها، دوباره گرد هم می آیند و گله های بزرگی ایجاد می کنند که شبها بر روی شاخهه ای درختان نشسته و گاهی اوقات تعداد آنها به صدها قطعه نیز می رسد.
❇️ روش های تشخیص شاه طوطی از ملنگو ❇️
برای اینکه به صورت دقیق و کارشناسی بتوانید این دو طوطی را از روی ظاهر تشخیص دهید، به نکات زیر توجه کنید :
الف – مهم ترین تفاوت این دو پرنده در اندازه های آنها می باشد. طوطی ملنگو اندازه کوچکتری نسبت به شاه طوطی دارد. شاه طوطی ها در اندازه هایی بین ۵۰ الی ۶۰ سانتی متر مشاهده می شوند، در حالی که ملنگو ها بین ۲۰ الی ۳۰ سانتی متر اندازه دارند. این نقطه تشخیص زمانی کاربردی خواهد بود که پرنده ها هم سن باشند و در یک محیط پرورش یافته باشند.
ب – ملنگو و شاه طوطی ، هر دو دارای حلقه سیاه رنگ در گردن خود هستند، اما حلقه شاه طوطی ضخیم تر و واضح تر است. در قسمت پشتی گردن آنها رنگ قرمز مشاهده می شوند که در ملنگو ها بسیار نازک بوده ، اما در شاه طوطی ها پر رنگ و وسیع است. این روش تشخیص برای پرنده هایی است که دوره تولک را پشت سر گذاشته اند و معمولا در سن سه الی چهار ماهگی می توان این حلقه ها را در گردن آنها مشاهده کرد.
ج – ملنگو ها منقار کوچکتری نسبت به شاه طوطی ها دارند و منقار پایینی ملنگوها قرمز است ، در حالی که منقار پایینی شاه طوطی همانند منقار بالایی او ، به رنگ قرمز خواهد بود.
د – بر روی بال شاه طوطی یک لکه رنگ قرمز وجود دارد، در حالی که بال های ملنگو فقط سبز رنگ است.
هـ – رنگ بال ها، سینه و شکم ملنگو کاملا سبز بوده و تقریبا یک رنگ می باشد، اما در شاه طوطی، رنگ سینه و شکم و اطراف گردن ، کم رنگ تر از بال ها بوده و سبزی کمتری دارد.
