گرانول، شکل ظاهری مواد اولیه پلیمری است که به صورت دانه دانه بوده و در مراحل اولیه تولید مواد پلاستیکی ذوب شده و با روش های مختلفی نظیر روش قالب گیری تزریقی، بادی، دورانی و ... به محصول نهایی تبدیل می شود. اگر بخواهیم دقیق تر بررسی کنیم، هر ماده پلیمری از دو بعد میکروسکوپی و ماکروسکوپی قابل بررسی است. یک ماده پلیمری می تواند ساختار میکروسکوپی مشخصی داشته باشد که این ساختار، نوع ماده را مشخص می کند (برای مثال، پلی اتیلن، پلی پروپیلن و ...). ساختار ماکروسکوپی نیز نشان دهنده شکل ظاهری ماده است که بر این اساس، ماده اولیه می تواند به شکل پودر (با اندازه دانه های متفاوت)، پرک و گرانول باشد.
دلیل محبوبیت بسیار زیاد گرانول پلاستیک در بین تولیدکنندگان، سهولت استفاده در تولید است؛پودرها در هوا پراکنده می شوند و علاوه بر آلودگی محیط کارگاه و مشکلات تنفسی که ایجاد می کنند، میزان زیادی از ماده نیز هدر می رود، ولی گرانول این دردسرها را ندارد. علاوه بر این، سیستم دستگاه های شکل دهی پلاستیک به گونه ای طراح شده است که بهتر است مواد اولیه آن به شکل گرانول باشد. بنابراین تولیدکننده ها ترجیح می دهند به جای استفاده از حالت پودری، از شکل گرانولی آن استفاده کنند. با اینکه مزایای گرانول بسیار زیاد است و از محبوبیت بالایی برخوردار است، ولی این به معنای بلااستفاده بودن اشکال دیگر مواد پلیمری نیست. همه مواد پلیمری بسته به کاربرد، میزان ویسکوزیته، پلیمریزاسیون و ... می توانند تبدیل به گرانول شوند. ولی اگر شرایط پلیمریزاسیون و عوامل دیگر پیچیده باشد، پلیمر به صورت پودر یا محلول یا ... تولید می شود.