روش‌ های ساخت میلگرد

تولید میلگرد به روش نورد گرم

در ابتدا باید بگوییم که نورد به این معنی است که شمش‌ها در بین غلتک‌هایی قرار می‌گیرند و در اثر فشاری که به آن‌ها وارد می‌شود، ‌قطر آن‌ها کاهش یافته و طولشان زیاد می‌شود. در روش نورد گرم، شمش‌هایی که به روش قالب یا ریخته‌گری تولیدشده‌اند، تا دمای حدود 1000 تا 1100 درجه سانتی‌گراد گرم شده و نورد می‌شوند.به‌طورمعمول و در بیش‌تر کارخانه‌ها، نورد در سه مرحله متوالی انجام می‌شود. یعنی شمش در سه مرحله تحت فشار غلتک‌ها با کاهش قطر و افزایش طول مواجه خواهد شد. تا جایی که بعد از مرحله آخر، تقریباً به طول و اندازه دلخواه می‌رسد. بعد از انجام این مراحل، بسته به‌اندازه میلگرد موردنیاز، فولاد وارد خروجی‌های متناسب خواهد شد. در ادامه کار آج گذاری انجام شده و میلگرد در طول‌های 6 و 12 متری یا اندازه‌های استاندارد دیگر، برش داده می‌شود.

ساخت میلگرد به روش نورد سرد

روش دیگر برای تولید میلگرد، روش نورد سرد است. این روش دارای تفاوت‌هایی با روش دیگر یعنی نورد گرم است که از نام آن‌ها هم می‌توان متوجه شد. در این روش عملیات افزایش طول و کاهش ضخامت یا همان نورد در دمای پایینی انجام می‌شود که عمدتاً نزدیک به دمای اتاق است. با توجه به این‌که در روش نورد سرد باید تغییرات بر روی فولاد سردتر انجام بگیرد، درنتیجه تعداد غلتک‌ها و مراحل نورد بیش‌تر است.در این روش سعی می‌شود با اعمال فشار بالاتر و گذراندن مراحل بیش‌تر، تولید میلگرد انجام شود. میلگرد تولیدشده با این روش دارای استحکام بالایی بوده و البته شکل و ظاهر مناسب و صیقلی‌تری نسبت به میلگردهایی دارد که از طریق نورد گرم تولید می‌شوند. درواقع تولید میلگرد با روش نورد سرد بسیار شبیه به روش نورد گرم بوده و تفاوتش تنها در دما و کار بیش‌تری است که انجام می‌گیرد.

ساخت میلگرد به روش ترمکس

تولید میلگرد با روش ترمکس بسیار شبیه به روش نورد گرم است. درواقع فرآیند ساخت یکسان است و تنها تفاوت در ماده مورداستفاده و مراحل پایانی است. به این صورت که وقتی میلگرد تولید می‌شود، به‌سرعت آن را به‌وسیله آب یا روغن سرد می‌کنند. البته به دلیل درجه حرارت بالای فولادی که اکنون تبدیل به میلگرد شده، در هنگام سرد کردن با آب یا روغن، فقط قسمت‌های بیرونی سرد می‌شوند. نواحی داخلی میلگرد همچنان داغ بوده و حرارت به سمت بیرون فرستاده می‌شود.این موضوع باعث می‌شود که سختی و شکنندگی میلگرد کاهش یابد. اما این تنها تفاوت روش ترمکس با نورد گرم نیست و میلگردهایی که با روش ترمکس ساخته می‌شوند، از نظر آلیاژ مورداستفاده هم تفاوت‌ دارند. برای ساخت این نوع میلگردها از فولاد با کربن کم‌تر استفاده می‌شود که درنتیجه باعث کاهش هزینه و البته کاهش کیفیت می‌شود.

ساخت میلگرد به روش میکروآلیاژی

روش آخر برای تولید میلگرد روش میکرو آلیاژی است. این روش هم در همه مراحل مانند روش تولید میلگرد از طریق نورد گرم است؛ تنها تفاوت در این روش استفاده از یک‌سری آلیاژهای دیگر به‌عنوان ماده اولیه است. در روش میکروآلیاژی عناصر دیگری هم چون تیتانیوم، نیوبیوم و وانادیوم هم به فولاد اضافه می‌شوند. این موضوع باعث می‌شود که مقاومت میلگرد تا حد زیادی افزایش پیدا کند.هم‌چنین کشش و انعطاف‌پذیری میلگرد تولیدشده از این روش نسبت به میلگردهای دیگر بالاتر است. درنتیجه می‌توان از میلگردهای تولیدشده از فرآیند میکروآلیاژی در سازه‌های مختلفی که نیاز به استحکام و البته کشش و انعطاف دارند، استفاده کرد. اما باید توجه داشت که این قابلیت‌ها و کیفیت بهتر میلگرد میکروآلیاژی با قیمت بیش‌تر آن همراه است. بنابراین بهتر است این نوع میلگرد را برای مکان‌هایی خریداری نمایید که واقعاً به آن نیاز است.این چهار روش که به‌طور مفصل آن‌ها را توضیح دادیم، روش‌هایی هستند که برای تولید میلگرد از آن‌ها استفاده می‌شود. همان‌طور که گفتیم، میلگردهای تولیدشده در هرکدام از این روش‌ها دارای ویژگی‌های خاصی هستند که با دانستن آن‌ها، می‌توانید در مواقع موردنیاز بهترین تصمیم را برای انتخاب نوع میلگرد بگیرید.برای مثال، میلگردهای تولیدشده در روش نورد گرم از کشش و انعطاف بیش‌تری نسبت به میلگرد‌های نورد سرد و ترمکس برخوردارند. میلگردهای نورد سرد ظاهر بهتری داشته و از استحکام بالایی هم برخوردارند. میلگردهای تولیدشده با روش ترمکس هم دارای قیمت پایین‌تری نسبت به بقیه میلگردها هستند. درنهایت میلگردهای میکروآلیاژی کیفیت و انعطاف بیش‌تر و قیمت بالاتری هم دارند.شما می‌توانید با توجه به ویژگی میلگردهای ساخته‌شده در هر روش، میلگرد موردنیاز برای کار خود را انتخاب کنید. معمولاً روش تولید میلگرد و برخی مشخصات آن توسط کارخانه بر روی بدنه میلگرد حک می‌شود که این عبارات به علامت اختصاری میلگرد معروف‌اند.