یادگیری مشارکتی زمانی رخ میدهد که دانش آموزان با شرکت در گروههای کوچک در دستیابی به اهداف یادگیری به یکدیگر کمک کنند. در روش تدریس مشارکتی، دانشآموزان در قالب گروههای کوچک با تشویق معلم نسبت به تواناییهایی که دارند، با یکدیگر در مورد یک مسئله یا موضوع همکاری میکنند. حل مسئلههای ریاضی، انجام آزمایشات علمی و اجرای طرحهای نمایشی کوتاه، تنها چند نمونه از نحوه یادگیری مشارکتی در درسهای مختلف است.
یادگیری مشارکتی زمانی موثر خواهد بود که پنج مورد زیر وجود داشته باشد: وابستگی مثبت (به این معنا که دانش آموز درک کند که همیشه نمیتوان به تنهایی به اهداف یادگیری دست یافت و همکاری و مشارکت گروهی میتواند فرایند یادگیری را تسریع ببخشد) مسئولیت پذیری (دانش آموزان در قبال هم گروهیهای خود و هدفی که دارند احساس مسئولیت داشته باشند) تعامل و همکاری (دانش آموزان به این درک رسیده باشند که یک گروه برای رسیدن به هدف خود به همکاری و تعامل همه اعضای گروه نیاز دارد) مهارت های ارتباطی (در فعالیت های گروهی نیاز به مهارت هایی مانند بیان خوب، رهبری، رفع تعارض ها و غیره وجود دارد) فرآیند گروهی (دانش آموزان با مراحل مختلف انجام کار گروهی، از جمله تعیین هدف، تقسیم نقش ها، ارزیابی دستاوردها و غیره آشنا باشند) روش آموزش مشارکتی باعث میشود که اعتماد به نفس دانشآموز از طریق بیان شفاهی ایدههای خود و پاسخ به سوالات همکلاسیهایش، افزایش پیدا کند و مهارتهای ارتباطی و تفکر انتقادی او تقویت شود.