لمینیت زیرکنیایی
مفهوم اصلی چیست؟
در حالت عادی، وقتی یک لمینت (نعل اسبی یا ورق بسیار نازک) روی دندان قرار می‌گیرد، لبه‌ی آزاد (Incisal edge) یا همان قسمت برنده دندان، ممکن است بیش از حد تخت یا کُند به نظر برسد.
«زیر کنیایی» یا Undercutting یعنی دندانپزشک هنگام تراشیدن یا آماده‌سازی ساختار دندان (یا حتی در فرآیند طراحی لمینت)، لبه‌ی دندان را به گونه‌ای تنظیم میکند که یک شیار یا فرورفتگی بسیار ظریف در قسمت زیرین لبه ایجاد شود.
هدف اصلی، رسیدن به «طبیعی بودن» (Natural Look) است. دندانهای طبیعی انسان کاملاً صاف و تخت نیستند؛ آنها دارای ریزگیها، شیارهای بسیار ظریف و زاویههایی هستند که باعث میشود نور به شکلی غیریکنواخت بازتاب شود.
این تکنیک معمولاً در موارد زیر کاربرد دارد:
- زمانی که بیمار دندانهای بسیار سفید و درخشانی می‌خواهد، اما نمی‌خواهد ظاهر آنها «پلاستیکی» به نظر برسد.
- در بازسازی دندان‌هایی که به دلیل سایش، لبه‌های بسیار صاف و کُند پیدا کرده‌اند.
- در طراحی‌های بسیار ظریف (Minimal Invasive) که تراش دندان کم است
در روشهای معمولی، تمرکز فقط بر روی رنگ و شکل کلی است. اما در روشی که از Undercutting یا مدیریت دقیق لبهها استفاده میکند، تمرکز بر روی «میکرو-ساختار» (Micro-structure) است. یعنی دندانپزشک به جای نگاه کردن به دندان از دور، به نحوه برخورد نور با میلیمترهای نهایی لبه دندان دقت میکند
جهت برقراری ارتباط کلیک کنید